1 - 2 - 5 - 12 - 13 - 15 - 16
اى دوست ، بيا ، كه ما تراييم * بيگانه مشو ، كه آشناييم
رخ بازنماى ، تا ببينيم * در بازگشاى ، تا درآييم
هر چند نهايم درخور تو * ليكن چه كنيم ؟ مبتلاييم
3460
چون بىتو نهايم زنده يك دم * پيوسته چرا ز تو جداييم ؟
چون عكس جمال تو نديديم * بر روى تو شيفته چراييم ؟
آن كس كه نديده روى خوبت * در حسرت تو بمرد ، ماييم
ماييم كنون و نيمجانى * بپذير ز ما ، كه بينواييم
تا دور شديم از بر تو * دور از تو هميشه در بلاييم
3465
بس لايق و درخورى تو ما را * هر چند كه ما ترا نشاييم
آنچ از تو سزد بجاى ما كن * نه آنچه كه ما بدان سزاييم
هم زان توايم ، هر چه هستيم * گر محتشميم و گر گداييم
از عشق رخ تو چون عراقى * هر دم غزلى دگر سراييم
5 - 12 - 13 - 15 - 16
بيا ، اى ديده ، تا يك دم بگرييم * نيم چون خوشدل و خرم بگرييم
3470
دمى بر جان پرحسرت بموييم * زمانى بر دل پرغم بگرييم
گهى از درد بىدرمان بناليم * گهى از زخم بىمرهم بگرييم
دل ما مرد ، بر تن خوش بموييم * چو عيسى رفت ، بر مريم بگرييم
چو كار از دست رفت ، اين گريهء ما * ندارد هيچ سودى ، هم بگرييم
خوشا آن دم كه با ما يار خوش بود * كنون در حسرت آن دم بگرييم
3475
نشد جان محرم اسرار جانان * بر آن محروم نامحرم بگرييم
تن بيمار ما درهم شد از غم * بر آن بيچارهء درهم بگرييم
ز عمر ما دو سه دم ماند باقى * بيا ، كين يك دو دم بر هم بگرييم