كارها كند كه ديگران نتوانند « 1 » . و چون چنين باشد سالك خود را همه « 2 » نور بيند و نور را از زجاجه و زجاجه را از نور نتواند شناختن « 3 » اگر خواهد و اگر نخواهد « 4 » بىاختيار وى از وى اين آواز برآيد « 5 » كه « سبحانى [ 212 ب ] ما اعظم شأنى » و مانند اين .
اى درويش ، در ابتداى اين مقام از سالكان هرآينه اين آواز برآيد كه « ليس فى جبتى سوى اللّه » 33 و « ليس فى الدارين غير اللّه » 34 « 6 » . و در وسط اين مقام هرآينه اين آواز برآيد كه « انا الحق » و « سبحانى ما اعظم شأنى » . و در انتهاى اين مقام چنان خاموشى و سكوت 35 بر سالك غالب شود كه با هيچكس در هيچ وقت « 7 » سخن نگويد مگر كه « 8 » ضرورت باشد . و چنان عجز و نادانى بر سالك غالب شود كه بيقين بداند كه ذات و صفات خداى را هيچكس چنانكه ذات و صفات خداى است ، ندانست و نخواهد دانست . و چنان فراغت و جمعيت 36 بر سالك غالب شود كه به يك بار ترك « 9 » همه چيز كند « 10 » و همه كس « 11 » . و چنان تفويض 37 و تسليم 38 بر سالك غالب شود كه يك سر موى او را غم هيچ چيز « 12 » و هيچ « 13 » اميد به هيچ چيز و هيچكس « 14 » و خوف از هيچ چيز و هيچكس « 15 » نماند « 16 » و خداى را بر بندگان خود « 17 » دانا « 18 » و توانا شناسد .
باب « 19 » در سخن اهل وحدت در بيان توحيد
بدان كه اهل وحدت 39 در بيان توحيد « 20 » مىگويند كه وجود يكى بيش نيست و آن وجود خداى است - تعالى و تقدس « 21 » - و به غير « 22 » وجود خداى وجودى [ 213 الف ]
هامش
( 1 ) . مت : نتوانند كرد ، كد ، كب : نكنند .
( 2 ) . كب : همه خود را .
( 3 ) . كد ، كب : شناخت .
( 4 ) - كب : - و اگر نخواهد
( 5 ) . كد ، كب : بىاختيار وى اين صدا ازو برآيد .
( 6 ) . كب : غيرى .
( 7 ) . مت : + هيچ .
( 8 ) - كد : كب : - كد
( 9 ) . مت : تركه .
( 10 ) . مت : - كند .
( 11 ) . مت : + كند .
( 12 ) . مت : + هيچكس .
( 13 ) . مت : - هيچ .
( 14 ) . كد : - و هيچكس .
( 15 ) . كب : - و خوف از هيچ چيز و هيچكس .
( 16 ) . اساس : - نماند .
( 17 ) . كب : - خود
( 18 ) . كد : - دانا .
( 19 ) . كد ، كب : فصل .
( 20 ) . مت ، كد ، كب : - در بيان توحيد .
( 21 ) . كب : - و تقدس .
( 22 ) . كد ، كب : + از .