ترك قال كن تا حال 21 پيدا آيد .
« 1 » اى درويش « 2 » ، قال با حال « 3 » ضدّانند . هركجا قال « 4 » هست ، حال « 5 » نيست و هركجا حال « 6 » [ 210 الف ] هست ، قال نيست « 7 » .
اى درويش ، اين نور در دل پاك ظاهر مىشود و دل به رياضات و مجاهدات پاك شود « 8 » نه به مقالات . اگر طالب خدايى « 9 » و راست مىگويى « 10 » ، ميان دربند و كارى كن « 11 » و اگرنه سوداى بيهوده از سر بيرون كن .
باب « 12 » در سخن خاص الخاص اهل شريعت
بدان كه خاص الخاص اهل شريعت « 13 » مىگويند كه خداى « 14 » نور است و نور منبسط است از جهت آنكه جان جملهء موجودات خداى است . پس خداى نور « 15 » منبسط باشد « 16 » .
چون اين مقدمات معلوم كردى ، اكنون بدان كه خداى خواست « 17 » كه خود را چنانكه خود است ، ببيند « 18 » 22 و اسماء حسناء خود را چنانكه اسماء حسناء 23 وى « 19 » است ، مشاهده كند و جز در مرآت نمىتوانست ديد ؛ عالم را پيدا آورد . و حكمت در آفرينش عالم « 20 » اين بود تا عالم « 21 » مرآت خداى شود . و چون عالم « 22 » پيدا آورد « 23 » ، عالم جسم « 24 » بود بىجان همچون مرآت جلا ناداده . عالم را « 25 » مستوى گردانيد ؛ يعنى استعدادش بخشيد مر قبول تجلى خدا را كه تسويت « 26 » عبارت از
هامش
( 1 ) . كد ، كب : + بدان .
( 2 ) . كد ، كب : + كه .
( 3 ) . كد : حال با قال .
( 4 ) . كد ، كب : حال .
( 5 ) . كد ، كب : قال .
( 6 ) . كد ، كب : قال .
( 7 ) . كد ، كب : حال .
( 8 ) . مت : + و .
( 9 ) . مت : خداى .
( 10 ) . مت : مىگوى .
( 11 ) . كد ، كب : بكن .
( 12 ) . كد ، كب : فصل .
( 13 ) . كد ، كب : - بدانكه خاص الخاص اهل شريعت .
( 14 ) . كب : + تعالى .
( 15 ) . كد : + نور .
( 16 ) . كب : است .
( 17 ) . كد ، كب : مىخواست .
( 18 ) . كد ، كب : بيند .
( 19 ) - كد ، كب : خود
( 20 ) . اساس : + آنكه .
( 21 ) . اساس : - اين بود تا عالم .
( 22 ) . مت ، كد ، كب : + را .
( 23 ) . كب : - و حكمت در آفرينش عالم . . . پيدا آورد ، مت ، كد ، كب : + و .
( 24 ) . مت ، كد ، كب : جسمى .
( 25 ) . كد ، كب : - را .
( 26 ) . اساس : به سويت ، كد ، كب : تصفيه .