ايشان گفتند .
بلى !
پس آدم را بر ايشان گواه گرفت ، تا روز رستخيز بر ايشان حجتى باشد كه اقرار داده باشند به خداوندى خدا . پس چرا چيزهاى ديگر پرستيدند .
در ضمن اين واقعه ، آدم ديد كسى گريه مىكند . گفت .
اين كيست ؟
گفته شد .
داود است كه چون تو گناهكار است و از گناهان خود مىگريد .
آدم گفت .
عمر او چند سال است ؟
گفته شد .
60 سال .
آدم از عمر هزار سالهء خود 40 سال به وى بخشيد . اما در 960 سالگى وقتى عزراييل براى قبض روح وى آمد ، او منكر بخشش شد .
سرانجام عزراييل داورى به خدا برد ؛ و خدا نيز همان 40 سال را به داود بخشيد بىآنكه از عمر آدم بكاهد . اما در همهء شرايع حكم شهادت دو مرد يا يك مرد و دو زن را قرار داد كه مردمان تعهدات خود را انكار نتوانند كرد . « 1 »
بد نيست گفته آيد كه برخى از مفسرين جاى آن ميثاق را بهشت گفتهاند و برخى آسمان و بعضى دهنا واقع در سرزمين هند . « 2 »
و در ضمن متذكر مىشود كه گناه داود ، شيفتگى وى بر زن اوريا و گرفتن او بود و از اين گناه چهل شباروز گريه مىكرد و مىگفت .
شهوة قصيرة اورثتنى حزنا طويلا ، شهوتى زودگذر غمى ديرپا را برايم ميراث نهاد . « 3 »
( 5 - ص 57 س 23 ) انبيا و اوليا را پيش از موت طبيعى عروج ديگر هست . . .
اين سخن اشاره است به حديث موتوا قبل ان تموتوا كه در اصطلاح اهل تصوف به
هامش
( 1 ) . ترجمهء تفسير طبرى ، ج 3 ، ص 562 و 561 .
( 2 ) . كشف الاسرار ، ج 3 ، ص 787 .
( 3 ) . تفصيل اين ماجراى جالب و جاذب در قصص الانبياء ، ص 264 به بعد آمده است .