تمام داشت و چندين سال در بغداد اقامت كرد و مجلس گفت و بقول ابن الجوزى فصيح و خوشسخن بود و مجالس او را در بغداد نوشتند و چند مجلّد برآمد ولى معنى محصّل در سخنش به ندرت يافت مىشد و هموست كه وقتى وعظ مىگفت و عمادى شاعر قصيدهيى در مدحش انشاد كرد مريدى هزار دينار قرض وى ادا كرد و مريد ديگر هزار دينار براى نفقهء او بر عهده گرفت و چون اين واقعه مطابق روايت راوندى در راحة الصدور به روزگار پادشاهى طغرل بن محمد ( 528 - 526 ) بوده پس عبّادى در فاصلهء سالهاى 528 - 526 در عراق و مغرب ايران مىزيسته است .
ولادتش در رمضان سال 491 و وفاتش روز دوشنبه سلخ ربيع الآخر سال 547 در عسكر مكرم از بلاد خوزستان اتفاق افتاد و جنازهاش را ببغداد آوردند و در مقبرهء جنيد بغدادى به خاك سپردند .
مراجع و اسناد : انساب سمعانى ، نسخهء خطى متعلّق به نگارنده در ذيل : عبّادى لباب ، طبع مصر ، ج 2 ، ص 110 منتظم ابن الجوزى ، طبع حيدرآباد ، ج 9 ، ص 75 ، 140 ، ج 10 ، ص 150 راحة الصدور ، طبع ليدن ، ص 209 ابن خلّكان ، طبع طهران ، ج 2 ، ص 216 .
( 482 ) - ، س 4 ، پيل پايه : ستونى كه از گچ و سنگ سازند و بر بالاى آن پاىهاى طاق گذارند . ( آنندراج ) .
( 483 ) - ، س 11 ، شرف سگزى : از مذكّرين و وعاظ يا علماى معاصر مصنّف كه نام و حكايتى از وى در ص 164 نيز آمده است .
( 484 ) - ، س 13 ، بنور جمال يوسف الخ : براى فروغ جمال يوسف و اين داستان رجوع كنيد به : قصص الانبياء ثعلبى ، چاپ مصر ، ص 91 و قصص الانبياء فارسى ، چاپ لاهور ، ص 68 .
( 485 ) - ، س 14 ، كودكى نزد عليه السلام الخ : اين قصه را در دلائل النبوّه ، چاپ حيدرآباد ، ج 2 ، ص 168 مطالعه كنيد . عليه السلام كنايه است از حضرت رسول اكرم و درين كتاب مكرّر استعمال شده است .
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 322
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص٣٢٢