مىشود از قبيل اينكه على بن ربّن طبرى در خواص اترج مىگويد : و حمّاضه بارد يابس ينقّى الاوساخ الظاهرة و الباطنة تنقية عجيبة ( فردوس الحكمة ، طبع برلين ، ص 382 ) و ربّ الاترج المعمول من حمّاض الاترج يدبّغ المعدة و يحبس الفيء ( همان كتاب ، ص 392 ) نيز كامل الصناعة ، طبع مصر ، ج 2 ، ص 592 قانون ، طبع ايران ، قرابادين ص 30 .
و اطبا از آن نيز شربتى ترتيب مىدادهاند كه ما آن را از قرابادين كبير نقل مىكنيم : شراب حمّاض اترج . . . صنعت آن : بگيرند آب اترج و باد و ثلث آن نبات سفيد و در ديگ نقره يا سنگى بجوشانند تا بقوام آيد . ( قرابادين كبير ، طبع هند ، ج 1 ، ص 110 ) .
3 - ريواس كه شربت آن معمول و متداولست ( بحر الجواهر ، در ذيل : حمّاض ) و به گفتهء داود انطاكى ( تذكره ، طبع مصر ، ج 1 ، ص 181 ) شراب حمّاض قسم اولست و اطلاق آن در متن حاضر نيز دليل استعمالش در معنى نخستين تواند بود و حمّاض بضم اول و تشديد ميم است و مؤلف مخزن الادويه آن را بفتح اوّل ضبط كرده و آن غلط است .
( 361 ) ص 104 ، س 5 ، زير و زبر مىرود : از رفتن بمعنى شدن و تبدّل حال چنان كه هنوز در حدود طبس و بشرويه استعمال مىكنند .
( 362 ) - ، س 17 ، مگر ازين قبل مكروه آيد الخ : حكم شرعى است و مأخوذ است از هدايه و يكره الآجرّ و الخشب لانّهما لاحكام البناء و القبر موضع البلى ( فتح القدير ، طبع بولاق ، ج 1 ، ص 471 و مأخذ مكروه بودن تجصيص قبر خبر ذيل است :
نهى ( اى رسول اللّه ) عن تربيع القبور و تجصيصها . ( همان كتاب ، ص 72 ذيل ) .
( 363 ) - ، س 19 ، خرپشته : بناى ضربى شبيه به گنبد ولى كوتاه ( چنان كه در بشرويه مستعملست ) و بمعنى صورت قبر مولانا گويد :
بر سر خرپشتهء من بانگ زن اى كشتهء من * زانكه من اندر چمنم صورت من در لحدى