معنى كردهاند .
( 134 ) ص 35 ، س 6 ، نجيب ورسكى : از معاصرين مصنف است و بيش ازين از شرح حال وى چيزى بدست نيامد .
ورسكى : منسوبست به ورسك ( بفتح اول و سكون دوم و سين مهملهء مفتوحه ) كه ظاهرا يكى از قراى بخارى بوده و مشهورست بدين نسبت بدر الدين عمر بن عبد الكريم ورسكى بخارى متوفى سنهء 594 از فقهاء حنفيه و از شاگردان ركن الدين ابو الفضل عبد الرحمن بن محمد بن اميرويه كرمانى متولد در سال 457 و متوفى 20 ذىالقعده سال 544 يا 543 .
جع : الجواهر المضيئه ، طبع حيدرآباد ج 1 ، ص 392 ، 304 ج 2 ، ص 356 الفوائد البهيّه ، طبع مصر ، ص 92 - 91 ، 149 معجم البلدان ، طبع مصر ، ج 8 ، ص 415 كه فقط نام اين قريه و ضبط آن در آن كتاب ملاحظه مىشود .
( 135 ) - ، س 9 ، شمس سيف ارهنى : ظاهرا شمس الدين بن سيف الدين بر طريق تخفيف القاب مضاف بدين از باب احتياط مذهبى كه بشرى را فى المثل آفتاب دين نگفته باشند و در كتب قدما از قبيل : مرآة الجنان يافعى و تاريخ اسلام ذهبى و شذرات الذهب نظائر آن بسيار توان ديد .
و ارهنى منسوبست به ارهن شهرى در بلخ نزديك برود جيحون ( بلدان الخلافة الشرقية ، طبع بغداد ، ص 478 اعلاق النفيسه ، طبع ليدن ، ص 288 . )
( 136 ) - ، س 14 ، تاب آمده است : ظاهرا استعمال مجازى و معنى آن « بزيان آمده » است از تاب بمعنى آشفته و پيچيده و ممكنست كه بباء مشدد خوانده شود و درين صورت عربى و اسم فاعل خواهد بود از تباب بمعنى خسران و تباهى .
( 137 ) ص 36 ، س 6 ، مرادنماى : چيزى كه به صورت مراد و مطلوب و دلخواه در نظر آيد و در حقيقت چنان نباشد .
( 138 ) - ، س 21 ، سياه گوش : جانورى است شكارى كوچكتر از يوز با پشتى كشيده و دراز كه او را شاطر شير نيز گويند و به عربى عناق الارض و تفه و بتركى قراقلاغ
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 245
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص٢٤٥