خاصيت كه در متن حاضر ذكر شده براى پنير خرما و سنگسبويه ياد نكردهاند .
مآخذ و اسناد : قانون ، طبع ايران ، ص 175 تذكرهء داود انطاكى ، ج 1 ، ص 153 ، 152 ، 283 ، 366 ، لسان العرب و تاج العروس و صراح اللغه و محيط المحيط در ذيل : جمّار و قلب ، السامى فى الاسامى و دستور اللغه در ذيل جمّار ، مخصص ابن سيده ، طبع بولاق ، ج 11 ، ص 105 تحفهء حكيم مؤمن و مخزن الادويه در ذيل :
جمّار ، قلب ، جكوند ، سنگسبويه ، سنجسبويه ، برهان قاطع و آنندراج در ذيل :
جمّار ( كه صاحب برهان بغلط آن را بفتح اول ضبط كرده است ) و سنگسبويه كه باشتباه آن را با پنج انگشت يكى شمردهاند درصورتىكه سنگسبويه مرادف : قلب و پنج انگشت مرادف : اثلق است .
( 112 ) - ، - ، سندروس : صمغى است زرد رنگ شبيه به كهربا و بعضى قطعههاى آن سرخ رنگ كه از درخت ساج و كافور بدست مىآيد و اينكه گويند نوعى از سنگ است و يا از چشمهيى در بحر هند كه آب آن گرم و مانند عسل غليظ است بهم مىرسد اصلى ندارد و اهوازى در كامل الصناعة آن را در عداد صمغها آورده و ابو على سينا در قانون همين معنى را در تعريف آن ذكر كرده است و آنچه بهاء ولد مىگويد ( از تأثير سپيدهء قلبك محلول در روغن سندروس ) مؤيّد است بدانچه در خواص سندروس آوردهاند كه ذرور آن جهت التيام جراحات و جوشانيدهء قواميافتهء آن در روغن بادام براى شقاق هريك از اعضا مفيد و مجرّب است .
اسناد : قانون ، طبع ايران ، ص 216 كامل الصناعة ، طبع مصر ، ج 2 ، ص 125 تذكرهء داود انطاكى ، طبع مصر ، ج 1 ، ص 283 تحفهء حكيم مؤمن و مخزن الادويه بحر الجواهر و محيط المحيط و برهان قاطع و آنندراج در ذيل : سندروس .
( 113 ) - ، س 3 ، عق : اسم صوتى است كه در حال قى و غثيان ( منشگردا ) حادث مىشود چنان كه اكنون هم متداولست و وجود آن در متن حاضر دليل قدمت استعمال آن تواند بود .
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 237
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص٢٣٧