نيز به همين معنى آمده است .
و يوسف بن احمد مولوى در شرح دفتر پنجم مثنوى ، طبع مصر ، ص 545 و دفتر ششم ، ص 196 و ص 528 گويد كه : « حمزه آش بلغور است كه صوفيان بر خوردن آن حريصند » ولى هيچ يك از لغويين در كتب عربى و فارسى اين معنى را ذكر نكردهاند و در شرح بحر العلوم ، طبع لكنهو ، ج 5 ، ص 243 و شرح مولوى ولى محمد اكبرآبادى ، چاپ لكنهو ، دفتر 5 ، ص 144 نيز اين لغت را در مثنوى شريف به همان معنى كه در كتب لغت مذكور است دانستهاند و چنان كه گفته آمد خوردن ترهتيزك ( حمزه ) شعار متعصّبان اهل سنّت بوده است و با تقيّد اكثر صوفيان بحفظ دقائق آداب و سنن جاى شك باقى نمىماند كه تفسير حمزه به « آش بلغور » اگر هم بدين معنى آمده باشد مناسبت ندارد زيرا بر گفتهء يوسف بن احمد كه ( صوفيان به خوردن آش بلغور حرص مىورزند ) تاكنون سندى بدست نيامده و خود او نيز سندى بدست نمىدهد علاوه بر آنكه در لغت هم حمزه بدين معنى ضبط نشده است .
مدارك و اسناد : قانون ، طبع ايران ، ص 177 - 176 - كامل الصناعة ، طبع مصر ، ج 1 ، ص 184 - تذكرهء داود انطاكى طبع مصر ، مطبعهء وهبيه 1294 ، ج 1 ، ص 148 - تحفهء حكيم مؤمن ، طبع ايران 1274 - ورق 40 - مخزن الادويه ، طبع هند 1260 - ص 320 - سفينة البحار ، طبع مطبعهء علميهء نجف ج 1 ، ص 149 - 148 - انوار الربيع طبع ايران 1304 كه تمام قصيدهء تتريّه را نقل كرده است ص 360 - 358 - قاموس و تاج العروس و لسان العرب و صحاح و صراح اللغه و اساس البلاغه و فائق زمخشرى و نهايهء ابن اثير در مادّهء : « حمز » غياث اللغات و فرهنگ لغات مثنوى و آنندراج در ذيل :
« حمزه » .
ناگفته نگذاريم كه در غالب نسخ مثنوى ( طبع ايران و هند ) كلمهء حمزه را غلط خوانده و فى المثل « خمرخوار » و « حيرتپرست » نوشتهاند و شارحان مثنوى معنيهاى نادرست براى آن تراشيدهاند .
( 5 ) ص 3 ، س 6 ، سألوا ان من اخطأ فى الاذان : بىگمان موضوع سؤال
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص١٨٨