خريارى : خريدارى .
« و شب و روز مىورزى از بهر خريارى ايشان » ص 239 .
خط عزيمت : خطّى كه عزايمخوانان به شكل دايره رسم كنند و درون آن نشينند .
« خطّ عزيمت را ماند اين احوال كه تو چون مار سر از سوراخ عدم از بهر وى در هوا كنى » ( ص 151 ) .
خفريق : گنده و پليد .
« و آنكه نسبت به آدميان غذا و طيّب است نسبت به غير آدميان چون فرشتگان و حيوانات ديگر خفريق است » ( ص 389 ) .
خفريقى : بمعنى خفريق ( ص 389 نيز 388 ، 358 ) .
خلم : آب بينى ( بكسر اوّل و سكون ثانى ) .
« و بينى را پاك نكند از خلم و خلّه » ( ص 366 ) .
خله : بضم اوّل آب بينى ( جع ) ، خلم .
خنكا : خنكى اسم مصدر مأخوذ از صفت به اضافهء الف نظير درازا و پهنا و ژرفا .
« از جمال يوسف خنكاء دل حاصل شود » ( ص 248 ) .
خنكها : جمع خنك بمعنى خنكى .
« وقت بهار است اگر جامه نپوشى شايد كه خنكها سود دارد » ص 404 نيز ص 223 ) .
خنور : بفتح و ضمّ اوّل كاسه و ظرف .
« و من تكلّفى مىكنم و بر خنورى بسته مىدارم تا بويش بهر كسى نرود » ( ص 71 نيز ص 223 ) .
خوارتن : خاضع ، ذليل النّفس ، رياضت ديده و مسلّط بر هوا .
« هركه خوارتن باشد عزيز دين و عزيزدل باشد » ص 305 نيز ( ص 150 ، 269 ) .
خوارتنى : اسم مصدر از خوارتن .
« و اين خوارتنى را كسى تحمّل كند كه اعتقاد آخرت دارد » ( ص 150 ) .
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 475
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص٤٧٥