بعشق جمالى بفروشى بدر مرگ بخيالى بفروشى اكنون ديگران مال و جاه جمع مىكنند تو مال و عشق و معرفت اللّه جمع كن و روزگار را ضايع مگذار و قرارگاه سرا و كوشك ايمان را بساز تو به هرچند روزى بام و در خانهء عاريتى را خللهاى او استوار مىكنى و به گل مىاندايى غم ايمان نيز گاهگاهى بخور تا خلل بىاعتقادى راه نيابد ( و اللّه اعلم ) .
فصل 264
يا بُنَيَّ إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ
« 1 » اللّه هر سرّى كه در تو نهاده است و تو نمىبينى اللّه ترا مىافشاند و از تو بيرون مىآرد اگر چه ترا آن ميوه بد مىنمايد از خير نااميد مشو و دل بدان مىدار كه اللّه كار ترا سره گرداند خمر را سركه مىگرداند و حدث را خربزه مىگرداند و از كفر اسلام برون مىآرد
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ
« 2 » هرچه در عرصهء عدم است از بنفشهء غم و نرگس شادى و ترهء زارى و سير و پياز رنج و تشوير از بهر آن بود تا در شهر دلت درآرند دل اگر چه به شكل لحد تنگ و تاريك مىنمايد از زير نم و عفونت و لكن روضة من رياض الجنّة چگونه بديد مىآرد و يا گرما و سموم حفرة من حفر النيّران چگونه آشكارا مىكند هر خطرت بىغرض كه خطرت آن جهانيست چون در دل پديد آيد آن را عزيز دان تا پارهپاره يقين گردد و خطرت با غرض و آن شهوت اين جهانيست از دل پاك مىكن
وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ
« 3 » چون معتقد باشد راهش نماييم حواس آدمى داميست ساعتى در وى در و جواهر خوشى مىافتد و ساعتى سنگريزه و خس و خاشاك رنج مىافتد تا مىدرد و وقت خواب اين دام را گرد مىكنند
وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ
« 4 » هر جزوى كه بر يكديگر نهادند و هر اساسى كه بنهادند و هر صورتى كه بكردند از براى معنى و عاقبتى كردند شيشهء كه بسازند از براى شربتى كنند نه از براى عين شيشه و بنايى كه بكنند نه از بهر عين وى بنا كنند بلك از بهر منفعت و شكوه وى كنند اجزاى كالبد ترا تركيب كرد نه از بهر عين وى كرد
هامش
( 1 ) قرآن كريم ، سورهء 31 ، آيهء 16 .
( 2 ) سورهء 30 ، آيهء 19 .
( 3 ) سورهء 64 ، آيهء 1 .
( 4 ) سورهء 2 ، آيهء 270 .