فرورو و آنچ گوهر باشد گوهر برآرى و آنچ سنگ باشد سنگ برآرى كه هرگز سنگ گوهر نشود به غوّاصى تو ، در كان جهان بايست و مىكاو تا آنچ رگ زر باشد بيابى و رگ غير رز نيابى بجهد تو غير رگ زرزر نگردد تو بر كار خود باش درخت عالم را مىجنبان آنچ پخته باشد فروآيد و آنچ سخت باشد البتّه فرونايد اگر چه بسيار بجنبانى پس همگى خود را باللّه ارزانى دار و به غير از محبت اللّه مغلوب هيچ چيز ديگر مباش طايفهء از رافضيان گويند كه اللّه در كالبد آدم آمد ازآنرو او را فرشتگان سجده كردند باز در كالبد عيسى آمد ازآنجهت مرده را زنده مىكرد الى غير ذلك باز در كالبد على آمد از آن سبب دشمنان را قهر مىكرد دلّ عليه
وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
« 1 » ابر كه در هوا بانگ كند گويند كه على است كه بانگ مىكند تا جهان را آب دهد تا بدانى كه هركه در دوستى چيزى مغلوب گشت همه او را داند چنانك منجّمان در دوستى ستارگان كه مدبّرات ايشان را مىدانند ، جهانيان به گلغونهء كمپير دنيا مغرور گشتهاند و مقام اصلى فراموش كردهاند چون ببينند كه اين دنيا گنده پير و رسواست از دست او بگريزند و خانهء كالبد را سوراخ كنند و از ولايت اين كمپير كه انديشهء اين جهانيست بيرون روند آنگاه نزديك شوند به صاحب جمالان اخلاق انبياء و به مجالست اولياء و با حوران بنشينند هرچند از اين كمپير دنيا نيكتر بازمىگردى همسفرهء نيكرويى و نيكخويى مىشوى و هركه سبقت مىنمايد در كارهاى خير در آن اخلاق نزديك مىشود بحور و قصور و جنان ( و اللّه اعلم ) .
فصل 259
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ
« 2 » اين آيت معجزهء رسول است عليه السّلام كه او مىخواست تا تنها روى كند و در سوداى خود روزگار گذارد فرمان آمد كه ترا كنج نمىبايد گرفتن و تنها ترا روزگار نمىبايد گذاشتن كه ترا سرور همه جهان مىگردانيم و ليكن صبر كن
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
« 3 » و همچنان كه گفته بود در
هامش
( 1 ) قرآن كريم ، سورهء 2 ، آيهء 255 .
( 2 ) سورهء 74 ، آيهء 1 ، 2 .
( 3 ) سورهء 74 ، آيهء 7 .