مولوى گويد :
با محمد بود عشق پاك جفت * بهر عشق او را خدا لولاك گفت
( رجوع شود به احاديث مثنوى ص 172 )
ما اوحى ( ص 725 س 20 )
اشاره است به آيه 10 سورة النجم :
فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ . . .
مارافسا ( ص 728 س 4 )
ف . كسى كه مار را افسون كند و بگيرد .
انورى گفته :
گر حسودت بسيست عاجز نيست * اژدها از جواب مارافسا
شيخ سعدى گفته :
« قتل مارافسا نباشد جز به مار »
ما زاغ و ما طغا ( ص 704 س 1 )
اشاره است به آيه 17 سورة النجم :
ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما . . .
ما كذب القلب ما رأى ( ص 704 س 7 )
اشاره است به آيه 11 سورة النجم :
ما كَذَبَ الْفُؤادُ . . .
مباحى ( ص 486 س 3 )
مباح حلال مباحى با اضافهء ياء نسبت در لغت ديده نشد .
مبشره ( ص 725 س 5 )
ده مبشره يا عشره مبشره بنا به گفتهء اهل سنت از حضرت رسول ( ص ) مژده بهشت يافتهاند و عبارتند از :
ابو بكر ، عمر ، عثمان ، حضرت على ، طلحه ، زبير - عبد الرحمن عوف - ابو عبيده جراح ، سعد بن وقاص
( نقل از لغات تاريخ و جغرافياى قاموس الاعلام تركى و تاريخ بغداد جلد 4 ص 97 )
مبشول ( ص 455 س 15 )
ف . منع از هم برزدگى و پريشانى باشد يعنى بر هم زده مشو و كسى را نيز بر هم زده و پريشان مكن .
مبصر ( ص 308 س 11 )
بضم اول و فتح ثالث بمعنى منظور و مشهود و ديدهشده .