تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان عطار ( فارسى ) — صفحة 880

مساهمون:

ص٨٨٠
سلب ( ص 9 س 13 ) بفتحتين : جامه نظامى گويد : « سلبهاى زربفت نادوخته » ( آ ) سلك ( ص 767 س 14 ) بالكسر . رشتهء مرواريد . سنگ ( ص 90 س 5 ) وقار و وزن و گرانى چيزها را گويند . فرخى گفته :
اى هوا يافته از طبع لطيف تو مثال * وى زمين يافته از حلم گران سنگ تو سنگ
سواد الوجه ( ص 593 س 2 ) اشاره است به حديث : الفقر سواد الوجه فى الدارين . سها ( ص 720 س 7 ) بضم اول . ع . ستاره‌ايست باريك در بنات النعش
شب را ز تيغ صبحدم خونست عمدا ريخته * اينك ببين خون شفق در طشت مينا ريخته ( ص 573 س 12 )
اين غزل را عطار در اقتفاى خاقانى گفته است :
در كام صبح از ناف شب مشكست عمدا ريخته * گردون هزاران نرگسه از سقف مينا ريخته
شبرنگ ( ص 398 س 14 ) اسب خسروپرويز . شبك ( ص 575 س 1 ) بفتحتين . ع . دام صياد . شبهى ( ص 770 س 1 ) شبه . ف . سنگى است سياه براق و شفاف و كم‌بها در نرمى و سبكى مانند كهربا . حكيم فردوسى گفته :
شبى چون شبه روى شسته بقير * نه بهرام پيدا نه كيوان نه تير
شره ( 783 س 11 ) حرص و آز