كو كسى كو عبره خواهد كرد ازين دوزخ سراى « 1 » * تا من از صد نوع با او شرح معبر گويمى
كو كسى كو هر چه مىبيند نه راى آرد به خود « 2 » * تا دلش را نسخهء « 3 » عالم مقرّر گويمى
كو كسى كز سينه « 4 » كرسى كرد و از دل عرش ساخت * تا مثال عالم صغريش « 5 » از « 6 » بر گويمى
كو كسى كو در ميان « 7 » زندگى يك ره بمرد * تا ميان زندگيش از سرّ محشر گويمى
كو كسى كز دين چو بو مسلم تبر زد روز و شب * تا ز صدق يار غار و حلم « 8 » حيدر گويمى
كو دلى كز حلقهء گردون بهمّت بر « 9 » گذشت * تا بر آن دل « 10 » هفت گردون حلقهء « 11 » در گويمى
كو يكى مُفلس كه در ششدر فروماندست سخت * تا ره بگريختن زين هفت ششدر گويمى
كو يكى كز قعر صد « 12 » ظلمت نهد يك گام پيش * تا ز نور فيض « 13 » درياى منوّر گويمى
كو يكى طوطىّ شكّر چين كه تا « 14 » در پيش او * هر زمانى صد سخن شيرين چو شكّر گويمى
هامش
( 1 ) - مه : دوزخ سرا
( 2 ) - سل و نو : كو كسى كز هر كه مىبيند سرى آرد به خويش . مه : كز هر چه مىيابد ببيند سر خويش . فى : كو هر چه مىبيند پى آرد سوى خويش
( 3 ) - سل و نو و فى : نسخت عالم
( 4 ) - فر : كو سينه
( 5 ) - مه : عالم كبريش
( 6 ) - فر و فى : در بر گويمى
( 7 ) - فر و مه و فى : كاندر ميان
( 8 ) - سل و مه و نو و فى : علم حيدر
( 9 ) - فر و مه و فى : در گذشت
( 10 ) - مه : بر آن در
( 11 ) - سل : حلقه بر در گويمى
( 12 ) - مه :
كو كسى كز ورطه ظلمت
( 13 ) - مه : ز فيض نور
( 14 ) - سل و نو : كه من در پيش او .
مه : كه تا من پيش او