تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان عطار ( فارسى ) — صفحة 757

مساهمون:

ص٧٥٧
با تو گر اين سگ كند عزم بگرگ آشتى * بازى بُز مىدهد تا كندت خوك بند
طالب معنى ببين « 1 » كز تو « 2 » ز مطلوب خويش * اين فلك خرقه‌پوش چند فرس « 3 » راند چند
بر سر نفس از هوا تاج منه چون خروس * ورنه چو ابليس زود تخت كنى « 4 » تخته بند
هر سر ماهى فتد نعل سمندش به راه * در مه نو كن نگاه اينك « 5 » نعل سمند
گرچه بسى قرن نيز « 6 » نعل سمند افكند * او به « 7 » بسى عمر نيز تيز بتازد نوند
چون بنشاند « 8 » مرا روز قيامت ز ياس * پردهء نه توى خويش پاره كند « 9 » چون پرند
پردهء خود چون دريد « 10 » هر چه همىجست يافت * شاخ خودى را « 11 » بريد بيخ خودى را بكند
هر كه چو چرخ فلك هست ز خود در حجاب * نيست ز سرگشتگى چون « 12 » فلك خودپسند
پردهء هستى بدر تا برهى از بلا * زهر اجل نوش كن تا ز پى « 13 » آرند قند
هامش
( 1 ) - سل و نو : خيز اى طالب ببين ( 2 ) - سل و فى و نو : كز پى ( 3 ) - فر : فلك راند ( 4 ) - فر : تخت كند . فى : هجده بند ( 5 ) - فر : آنك ( 6 ) - فر : گرنه بسى زود نيز . فى : گرنه بسى قرن ( 7 ) - فر و فى : ورنه بسى . نو : ور به بسى ( 8 ) - فر : چون كه نيامد مرا . نو : چون كه بيابد مرا . فى : نيابد مراد ( 9 ) - نو و فى : باز كند ( 10 ) - فر و فى : چو برهم دريد ( 11 ) - فر و فى : تمنا بريد ( 12 ) - فر و فى : جز فلك ( 13 ) - فر : زنى آرند