كردم محاسن خود دستار خوان راهت * تا بو كه از ره خود گردى برو « 1 » فشانى
در چارميخ « 2 » دنيا مضطر « 3 » بماندهام من * گر وارهانى از خود دانم « 4 » كه مىتوانى
عطّار بىنشان شد از خويشتن بكلّى * بويى فرست او را از كنه بىنشانى « 5 »
814
هزاران جان سزد « 6 » در هر زمانى * نثار « 7 » روى چون تو « 8 » دلستانى « 9 »
توان كردن هزاران جان بيك دم * فداى روى تو چه جاى جانى « 10 »
نثار « 11 » تو كنم منّت پذيرم * اگر جانم بود هر دم « 12 » جهانى
بجز عشقت « 13 » ندارم كيش و دينى * بجز كويت ندارم خان و مانى
نيارم « 14 » داد شرح ذوق « 15 » عشقت * اگر « 16 » هر موى من گردد زبانى
اگر هر دو جهان بر من بشورند « 17 » * ز شور « 18 » عشق كم نكنم زمانى
مرا جانا از آن خويشتن خوان * توانى ديد خود را تا « 19 » توانى « 20 »
تو سلطانى اگر محرم نيم من * قبولم كن بجاى پاسپانى
هامش
( 1 ) - سل : به دو رسانى . مه و فى : به من رسانى
( 2 ) - فر : در چارسوى دنيا
( 3 ) - سل :
حيران بماندهام
( 4 ) - سل و مس : گر وارهانيم تو دانى كه . مه : وارهانيم تو دانم
( 5 ) - فى و مس : نيز اين غزل را دارد
( 6 ) - مه : جان و سر . فى : جان رسد در . نو : جان من
( 7 ) - مه : فداى روى
( 8 ) - سل : چه جاى جانى . فى : چه جان جانى
( 9 ) - فر : اين غزل را ندارد
( 10 ) - سل و فى و نو : نثار روى تو چون دلستانى
( 11 ) - سل و نو : نثارت مىكنم
( 12 ) - فى : هر دو جهانى . مس : تو در هر دم جهانى
( 13 ) - نو :
بجز كيشت
( 14 ) - مج : نيارد داد
( 15 ) - فى : شوق عشقت
( 16 ) - سل و نو : و گر هر
( 17 ) - سل و نو : بر من بسوزد . فى : بسوزند
( 18 ) - سل و نو : ز سوز عشق .
فى : ز شوق عشق
( 19 ) - مه : توانى داد خود را ناتوانى . سل و نو : ديد خود را ناتوانى
( 20 ) - سل : اين بيت را ندارد