ز اشتياق دُرّ وصلت چون « 1 » قلم * مىروم « 2 » بسته ميان بر سر دوان « 3 »
من نيم تنها كه ذرّات دو كون * جان فشانند اين طلب را جان فشان « 4 »
آن چه جويم چون نيايد در طلب * زان « 5 » چه گويم چون نيايد در بيان « 6 »
بر « 7 » زبانم چون « 8 » بگردد نام وصل * پُرزبانه گرددم « 9 » حالى زبان « 10 »
شرح « 11 » اين اسرار از عطّار خواه * او بگفت اسرار كو اسراردان « 12 »
647
قصد كرد از سركشى يارم بجان * قصد او را من خريدارم بجان « 13 »
گر بسوزد همچو شمعم عشق او « 14 » * راز عشقش « 15 » را نگه دارم بجان
عشق او دل خواهد و زين چاره نيست « 16 » * دل بدادم « 17 » چون گرفتارم بجان
ماه رويا جان من در حكم « 18 » تست * جان ببر چند آورى كارم بجان
نى چو عشقم « 19 » هست جانم گو مباش * من ز جان خويش بيزارم « 20 » بجان « 21 »
جانم از شادى نگنجد در جهان * گر دهى اى ماه زنهارم بجان « 22 »
گر بسوزى « 23 » بند بندم از جفا * من وفاى تو بجان « 24 » دارم بجان
هر چه فرمايىّ و گر جان « 25 » خواهيم * پيشباز آيم بجاى آرم « 26 » بجان « 27 »
چون دل عطّار از زارى بسوخت * كم طلب زين بيش آزارم بجان « 28 »
هامش
( 1 ) - سل : ز اشتياق وصل تو همچون . فر و نو : وصف تو
( 2 ) - مج و فر : مىدوم
( 3 ) - فر :
بسته كمر جان بر ميان
( 4 ) - فر : جاودان
( 5 ) - فر : وين چه . سل و نو : وان چه
( 6 ) - مج و سل و فى و نو : در زبان
( 7 ) - فر و فى و نو : در زبانم
( 8 ) - سل و فى : گر بگردد . نو : نگردد
( 9 ) - مج : بر زبان در گرد دم
( 10 ) - مج و فر : دهان
( 11 ) - نو :
سر اين
( 12 ) - فى و نو و مس : نيز اين غزل را دارد
( 13 ) - مج : اين غزل را ندارد
( 14 ) - مه : بسوزد قصد اوام همچو شمع . فى : بسوزم همچو شمع از عشق او . مس : عشق اويم همچو شمع
( 15 ) - مه و مس : راز او را
( 16 ) - فر و فى : عشق دل خواهد و زينم چاره
( 17 ) - مه : دل نهادم
( 18 ) - فر : در عشق تست
( 19 ) - فر و فى : عشقت هست
( 20 ) - مه : زانكه عشقت بر ميان
( 21 ) - سل : اين بيت را ندارد
( 22 ) - فر : اين بيت را ندارد
( 23 ) - مه : گر بسوزد
( 24 ) - مه : بجان كارم
( 25 ) - مس : اگر جان
( 26 ) - سل : بجان آرم
( 27 ) - مه : اين بيت را ندارد
( 28 ) - فى و مس : نيز اين غزل را دارد