چون مرد دين نبودم كيش مُغان گزيدم « 1 » * دين رفت و بر ميان جز « 2 » زنّار مىنبينم « 3 »
اكنون ز ناتمامى نه مغ « 4 » نه مؤمنم من * اندك ز دست دادم بسيار « 5 » مىنبينم
دردا كه داد چون گل عطّار دل ببادش « 6 » * وز گُلبن « 7 » وصالش يك خار مىنبينم
595
اى برده بزلف كفر و دينم * وز غمزه نشسته در كمينم « 8 »
سرگشته و سوكوار از آنم * شوريده و خستهدل ازينم
تا دايرهوار كرد زلفت * بر نقطهء خون نگر « 9 » چنينم
از بس كه زنم دو دست بر سر * آيد بفغان دو آستينم
گه دست گشاده بآسمانم * گه روى نهاده بر زمينم
با اين همه جور كز تو دارم * بىنور رخت جهان نبينم
بر باد مده مرا كه ناگه * در تو رسد آه آتشينم
عطّار شدم ز بوى زلفت * اى زلف تو مُشك راستينم
596
در ره او بىسر و پا مىروم * بىتبرّا و تولّا مىروم « 10 »
ايمن از توحيد و از شرك « 11 » آمدم * فارغ از امروز و فردا مىروم
هامش
( 1 ) - مج : مغان چه بندم
( 2 ) - فر : دين رفت از ميانه زنار . مه و مج : رفت و بر ميانم
( 3 ) - سل : اين بيت را ندارد
( 4 ) - سل : نه مؤمنم نه ترسا . فر : نه مؤمن و نه كافر
( 5 ) - سل و فر : مسجد ز دست دادم خمار مىنبينم
( 6 ) - سل : در درد داد عطار چون گل دلى ببادش . فر : دردا كه داد چون گل عاشق رخى به يادش
( 7 ) - مه : وز گلشن
( 8 ) - مج و سل و فر و مه : اين غزل را ندارد . مس و مم : دارد
( 9 ) - مس : نكرد چينم
( 10 ) - مج و سل و مه : اين غزل را ندارد . فر و فى و مم و مس : دارد
( 11 ) - فر : از شرك وز توحيد