تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان عطار ( فارسى ) — صفحة 478

مساهمون:

ص٤٧٨
به خون جان من جانان ندانم « 1 » دست آلايد * كه او بس فارغست از ما « 2 » سر آنش نمىبينم
دلا بيزار شو از جان اگر جانان همىخواهى « 3 » * كه هر كو شمع جان جويد غم جانش نمىبينم
برو عطّار بيرون آى با جانان بجان بجانبازى * كه هر كو جان درو بازد پشيمانش نمىبينم « 4 »

594

در « 5 » درد عشق يكدل بيدار مىنبينم * مستند جمله در « 6 » خود هشيار مىنبينم
جمله ز خودپرستى مشغول كار خويشند * در راه او دلى را بر كار مىنبينم
عمرى بسر دويدم گفتم مگر رسيدم * با دست « 7 » هر چه ديدم چون يار مىنبينم
گفتم مگر كه باشم از خاصگان كويش « 8 » * خود از سگان كويش آثار مىنبينم « 9 »
دعويست جمله دعوى كو عاشقىّ و كو عشق * كز « 10 » كشتگان عشقش ديّار مىنبينم « 11 »
گر عاشقى برآور از جان دم انا الحق « 12 » * زيرا كه جاى عاشق جز دار مىنبينم
هامش
( 1 ) - مج : بدانم ( 2 ) - سل و فى و مس : از جان ( 3 ) - فى : همىجويى ( 4 ) - فى و مم و مس : نيز اين غزل را دارد ( 5 ) - فر : از درد ( 6 ) - فر : بر خود . مس : از خود . سل : هستند جمله غافل هشيار ( 7 ) - سل : باداش هر ( 8 ) - مج : كويت ( 9 ) - مج : كز كشتگان عشقت ديار مىنبينم ( 10 ) - فر : از كشتگان . مه و مس : كز تشنگان ( 11 ) - مج : اين بيت را ندارد ( 12 ) - سل : گر عاشقى تو از دل از جان برآر انا الحق