گر از عشقت برون آيم « 1 » بما و من فرو نايم « 2 » * و ليكن ما و من گفتن بعشقت در نمىدانم
ز بس كاندر ره عشق تو از پاى آمدم تا سر * چنان بىپا « 3 » و سر گشتم كه پاى از « 4 » سر نمىدانم
بهر راهى كه دانستم فرورفتم ببوى « 5 » تو * كنون عاجز فروماندم رهى ديگر نمىدانم
بهشيارى مى از ساغر جدا كردن « 6 » توانستم * كنون از غايت مستى مى از ساغر نمىدانم
به مسجد بُتگر از بُت بازميدانستم و اكنون * درين خمخانهء رندان بت از بُتگر نمىدانم
دلى كو بود هم دردم « 7 » چنان گم گشت « 8 » در دلبر * كه بسيارى نظر كردم دل از دلبر نمىدانم
چو شد محرم ز يك دريا همه نامى « 9 » كه دانستم * درين درياى بىنامى دو نامآور « 10 » نمىدانم
يكى را چون نمىدانم « 11 » سه چون « 12 » دانم كه از مستى * يكى راه و يكى رهرو يكى رهبر « 13 » نمىدانم
كسى « 14 » كاندر نمكسار اوفتد گم گردد اندر وى « 15 » * من اين درياى پرشور از نمك كمتر نمىدانم
هامش
( 1 ) - مه : برون رانم
( 2 ) - مه و مس : فرومانم . فى : فرودآيم
( 3 ) - مج : بىپاىوسر
( 4 ) - مج : كه پا و سر
( 5 ) - مه : بسوى تو . فى : بكوى تو
( 6 ) - سل و مه و فى و مس :
توانستم جدا كردن
( 7 ) - فى : دلى گر بود ازين دردم
( 8 ) - سل : گم شد در آن دلبر
( 9 ) - سل : همه چيزى كه
( 10 ) - سل : نام از بر
( 11 ) - سل : يكى چون خود نمىدانم .
مه و فى : يكى ره چون نمىدانم
( 12 ) - مه : كجا دانم كه
( 13 ) - مه و فى : يكى رهجوى و يك همراه و يك رهبر
( 14 ) - سل و مه : سگى كاندر . فى : يكى كاندر
( 15 ) - سل :
نمك افتاد نه كم گردد اندر وى