من شمع جمع عشقم نه « 1 » جان نه تن بمانده * جان در ميان آتش تن در گداز دارم
لاف اى فريد كم زن زيرا كه در « 2 » ره او * چون سرنگون نهاى تو صد سرفراز دارم
524
من با تو هزار كار دارم * جانى ز تو بىقرار دارم « 3 »
شبهاى وصال مىشمردم * تا حاصل روزگار دارم
گفتى كه فراق نيز بشمر * چون با گُل تازه خار دارم
گر در سر اين شود مرا جان * هرگز برخت چه كار دارم
تا جان دارم من نكوكار * جز عشق رخت چه كار دارم
گفتى مگريز از غم من * چون غمزهء غمگسار دارم
چون بگريزم ز يك غم تو * چون غم ز تو من هزار دارم
گفتى كه بيا و دل به من ده * تا دل ز تو يادگار دارم
اى يار گزيده ، دل كه باشد * جان نيز براى يار دارم
گفتى سر خويش گير و رفتى * كز دوستى تو عار دارم
سر بىتو مرا كجا بكارست * سر بىتو براى دار دارم
گفتى كه كمند زلف من گير * يعنى كه سر شكار دارم
چون رفت ز دست كار عطّار * چون زلف تو استوار دارم
هامش
( 1 ) - مس : بىجان و تن بمانده
( 2 ) - مس : زيرا كه زير هر مو
( 3 ) - مج و سل و فر و مه : اين غزل را ندارد . مس : دارد