تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان عطار ( فارسى ) — صفحة 366

مساهمون:

ص٣٦٦
چو لاله‌زار رخت شد ز چشم من بيرون * ز خون چشم رخم شد چو لاله‌زار دريغ
چو گل شكفته بدم پيش ازين ز شادى « 1 » وصل * بغم فروشدم اكنون بنفشه‌وار « 2 » دريغ
ز دور چرخ خروش و ز بخت بد فرياد * ز عمر رفته فغان و ز روزگار دريغ
چه گويم از غم عهد جهان كه تا كه جهانست * بناى عهد « 3 » جهان نيست استوار دريغ
اگر جهان جفا پيشه را وفا بودى * مرا جدا « 4 » نفكندى ز غمگسار « 5 » دريغ
دلت كه « 6 » گلشن تحقيق بود اى عطّار * بسوخت همچو « 7 » دل لاله ز انتظار دريغ « 8 »

455

اى لب تو نگين خاتم عشق * روى تو آفتاب عالم عشق « 9 »
تو ز عشّاق فارغ و شب و روز * كار عشّاق بىتو ماتم عشق
نتوان خورد بىتو آبى خوش * كه حرامست بىتو جز غم عشق
تا ابد ختم كرد چهرهء تو * سلطنت در جهان خرّم عشق
در صف دلبران بسرتيزى * سر هر « 10 » مژّهء تو رُستم عشق
جان من چون بعشق تو زنده است * نيست ممكن گرفتنم « 11 » كم عشق
هامش
( 1 ) - فر : ز سايه وصل ( 2 ) - مج : بنفشه‌زار ( 3 ) - مج و سل : بناى عمر ( 4 ) - مه : مرا چرا بفكندى ( 5 ) - فر : ز وصل يار ( 6 ) - مه : دلى كه ( 7 ) - مه : چون دل ( 8 ) - مم و مس : نيز اين غزل را دارد ( 9 ) - فر : اين غزل را ندارد ( 10 ) - مج : سر هريك مژهء تو ( 11 ) - مج : ممكن گرفته‌ام كم