خراباتيست پُررندان « 1 » دعوى « 2 » دار دُردىكش « 3 » * ميان خود چنين يك رند دعوىدار « 4 » بنماييد
من اين رندان مُفلس را همه عاشق همىبينم * شما يك عاشق صادق چنين « 5 » بيدار بنماييد « 6 »
به زير خرقهء تزوير زنّار مغان تا كى * ز زير خرقه گر مرديد آن زنّار بنماييد
چو عيّاران بىجامه « 7 » ميان جمع درويشان * درين وادىّ بىپايان يكى عيّار بنماييد
ز نام و ننگ و زرق و فن نخيزد جز نگونسارى * يكن بىزرق و فن خود را قلندروار بنماييد
كنون چون توبه كردم من ز بدنامى و بدكارى « 8 » * مرا گر دست « 9 » آن داريد روى كار بنماييد
مرا در وادى حيرت چرا داريد سرگردان * مرا يكتن ز چندين خلق گو يكبار « 10 » بنماييد
شما عمرى درين وادى بتك رفتيد « 11 » روز و شب * ز گرد كوى او آخر مرا آثار بنماييد
چه گويم جمله را در پيش راهى بس « 12 » خطرناكست * دلى از هيبت اين راه بىتيمار « 13 » بنماييد
هامش
( 1 ) - مج : سرگردان
( 2 ) - مه : دعوى سوز
( 3 ) - سل : در وى بس
( 4 ) - مه : رندان دعوى . سل : ميان اين چنين رندان
( 5 ) - مه : چنين يك عاشق صادق شما
( 6 ) - سل :
اين بيت را ندارد
( 7 ) - سل و مه : عياران مىخواره
( 8 ) - سل : ز بدنامى و ناكامى . مه :
بدنامى و بيكارى
( 9 ) - فر : شما گر دست
( 10 ) - فر : كوى يار
( 11 ) - مج : سبك رفتيد
( 12 ) - سل و مه : چه گويم جمله را گويم كه اين ره بس
( 13 ) - فر : بر تيمار