تا مرغ تو گشت جان عطّار * عالم ز حسد « 1 » بجنگم آيد
361
عشق تو بجان دريغم آيد * نامت به زبان دريغم آيد
وصف سر زلف پُرطلسمت « 2 » * از شرح و بيان دريغم آيد
از زلف تو سركشان ره را « 3 » * يك موى نشان دريغم آيد
من موى ميان نگويمت « 4 » زانك * اين وصف بدان دريغم آيد
هر چند ميان تو چو موييست * مويى به ميان « 5 » دريغم آيد
دل مىخواهى و من « 6 » نيم آنك « 7 » * هرگز ز تو جان دريغم آيد
يكذرّه خيال چهرهء تو * از هر دو جهان دريغم آيد
نى نى كه « 8 » ز رخ نقاب بردار « 9 » * كان روى نهان دريغم آيد
عطّار چون از تو شد سبكدل * در بند گران دريغم آيد « 10 »
362
سر زلف دلستانت بشكن دريغم آيد * صفت بر چو سيمت بسمن دريغم آيد « 11 »
من تشنه زان نخواهم ز لب خوشت شرابى * كه حلاوت لب تو بدهن دريغم آيد
مرساد هيچ آفت بتن و بجانت هرگز * كه بجان فسوس باشد كه بتن دريغم آيد
هامش
( 1 ) - سل : ز حسر
( 2 ) - مه : چون طلسمت . مس : پرطلسمست
( 3 ) - سل و مه و نو : از موى تو رهروان ره را
( 4 ) - مج : بگويمت
( 5 ) - فر : مويى ز ميان
( 6 ) - فر :
دل مىخواهى و جان و تن را
( 7 ) - سل و مه : زانك
( 8 ) - مج : نه نه كه
( 9 ) - مس :
تو پرده بردار
( 10 ) - نو و مس : نيز اين غزل را دارد
( 11 ) - مج و مه و فر : اين غزل را ندارد