دل عطّار « 1 » در غم تو چنانست « 2 » * كه غم ديگران دگر نكشد
277
نه دل « 3 » چو غمت آمد از خويشتن انديشد * نه عقل چو عشق آمد از جان و تن انديشد « 4 »
چون آتش عشق تو شعله زند اندر دل * كمكاستييى آنكس كز خويشتن انديشد
گر مدّعى عشقت در چاه بلا افتد * كفرست درين معنى كانجا رسن « 5 » انديشد « 6 »
پروانه برِ معنى « 7 » كى محرم شمع افتد * گر در همه عمر خود « 8 » از سوختن انديشد « 9 »
عاشق كه به صد زارى در عشق تو جان « 10 » بدهد * خصميش كند جانش گر از كفن انديشد
عاشق همه رسوا به در انجمن عالم * كانجام نگيرد ره « 11 » گر ز انجمن انديشد
جانا چو دلم خستى راه سخنم بستى * عطّار به صد مستى تا كى سخن انديشد
هامش
( 1 ) - فر : هست عطار
( 2 ) - فر : چنان
( 3 ) - فر و مس : نى دل
( 4 ) - مه : اين غزل را ندارد . فى و مس : دارد
( 5 ) - مج : ز من انديشد
( 6 ) - فر : اين بيت را ندارد
( 7 ) - فر و مس : بىمعنى . فى : پرمعنى
( 8 ) - سل : خويش
( 9 ) - فر : كفرست درين دعوى كانجا لكن انديشد
( 10 ) - فى : بر روى تو جان
( 11 ) - فى : كانجام نگردد ره