جهان پليست بدان سوى جه كه هر ساعت « 1 » * پديد آيد ازين پل هزار جاى شكست
به پل برون نشود با چنين پلى كارت * برو بجه ز چنين « 2 » پل كه نيست جاى نشست
چو سيل پلشكن از كوه سر فرودآرد « 3 » * بيوفتد پل و در زير پل بمانى پست
تو غافلى و بهفتاد پشت شد « 4 » چو كمان * تو خوش بخفتهاى و تير عمر رفت « 5 » از شست « 6 »
اگر تو زار بگريى به صد هزاران چشم * ز كار بيهدهء خويش جاى آنت هست
فرشتهاى تو و ديوى سرشته در تو بهم « 7 » * گهى فرشته طلب « 8 » گه بمانده ديوپرست
هزار بار بنامرده طوطى جانت * چگونه زين قفس آهنين تواند جست « 9 »
تو گرچه « 10 » زندهاى امروز ليك در گورى * چو تن بگور فرورفت « 11 » جان ز گور برست
چو جان بمرد « 12 » ازين زندگانى ناخوش * ز خود بريد « 13 » و ميان خوشى به حق پيوست
هامش
( 1 ) - مج : از آن سو رود بهر ساعت . سل : وزان سو رود . فر : از آن سوى رود ز هر ساعت
( 2 ) - سل : به چنين
( 3 ) - سل : چو پيل پلشكن از كوه سر برون آرد . مه : چو پيل يل شكن از بيشه سر برون آرد . فر : چو سيل پلشكن از كوه سرنگون آيد
( 4 ) - فر : پشت تو
( 5 ) - مه : تير عمر جست ز شصت . فر : رفتست تير عمر از شست
( 6 ) - سل : اين بيت را ندارد
( 7 ) - فر : ديوى سرشته هر دو بهم
( 8 ) - مه : فرشته صفت
( 9 ) - فر :
توانى
( 10 ) - سل و مه : اگرچه
( 11 ) - فر : بگور در افتاد
( 12 ) - فر : جان برست
( 13 ) - فر : زبد بريد