و قال « 1 » - عليه الصلاة « 1 / 1 » و السلام « 2 / 1 » - « ارواح الشهداء « 3 / 1 » فى اجواف طير خضر » . قال اللّه تعالى
« بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ » .
« 2 » و معلوم است « 1 / 2 » كه فرمود « 2 / 2 » « من عشق و عفّ و كتم و مات ، مات شهيدا » .
( 281 ) چون عاشق هم نعت عشق شد ، چون « 4 » عشق بمعدن اصلى « 1 / 4 » باز شود ، عاشق را همرنگ خود كرد « 5 » ، بقرب معشوق باز رساند ، تا چون روحانيان ملكوت در اعلى « 6 » علّيّين با طاووسان ملايكه بپرد ، مثل خضر و الياس و ادريس و عيسى - عليهم السلام - چون صفتشان ربّانى شد ، سماواتى گشتند . كونين ايشان را « 5 - 8 » مسخّر شود . هرجا « 8 » كه خواهند خود را « 1 / 8 » بنمايند ، مثل خليل و كليم و هارون « 9 » و حبيب - عليهم الصلاة و السلام « 1 / 9 » - ايشان را در جملهء اكوان بينند و شناسند . بعضى را اجسام در تراب بگذارند مثل ابو بكر « 10 » و عمر « 1 / 10 » و عثمان و على و سلمان و ابو ذر و حذيفه و اويس قرنى و ثابت بنانى - رضوان اللّه عليهم اجمعين « 11 - 12 » - بعضى را لحوق « 12 » كلّى پديد آيد و حجاب كلّى برخيزد ، چون از وطن خاكى بعالم پاكى نقل كنند ، تا بحجاب « 13 » عزّت و كبريا برسند ، چنان كه ذو النّون مصرى - رحمة اللّه عليه - خبر داد و گفت « روزى در باديهاى
هامش
( 1 ) و قالG: قالA.
( 1 / 1 ) الصلاةG: -A.
( 2 / 1 ) و السلامG: السلمA.
( 3 / 1 ) الشهداءG: شهداA.
( 2 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 163 .
( 1 / 2 ) و معلوم استG: معلوم استA.
( 2 / 2 ) فرمودG:
گفتA.
( 4 ) چون . . . چونG: چو . . . چوA.
( 1 / 4 ) اصلىG: -A.
( 5 ) كردA: كردهG.
( 5 - 8 ) معشوق باز رساند . . . كونين ايشان راG: معشوق در حضيرهء قدس ( حظيرهء قدس ) و حضرت خضرت طوبى انس بر تخت سلطنت لكم فيها ما تشتهى انفسكم و لكم فيها ما تدعون بنشاند ، پس همه كارهاى با خطر مما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا على قلب بشر خطرA.
( 6 ) اعلى : اعلاG.
( 8 ) هرجاG: هر چهA.
( 1 / 8 ) خود راA: رهG.
( 9 ) و هارونG: -A.
( 1 / 9 ) عليهم الصلاة و السلامG: -A.
( 10 ) ابو بكرG: -A.
( 1 / 10 ) و عمرG: عمرA.
( 11 - 12 ) رضوان اللّه تعالى عليهم اجمعينG: -A.
( 12 ) لحوقG: حرقA.
( 13 ) بحجابA: حجابG.