بيگانه است . اگر گوئى « 1 » ، خرده گيرد ؛ و اگر عذر آورى « 1 / 1 » ، نپذيرد . رباعيّة « 2 / 1 » :
از هر چه كشد مىنخورد « 2 » ، چتوان كرد « 1 / 2 » ؟ * وز هر چه فروشد نخرد ، چتوان كرد « 3 » ؟
گويد مگرى و مىزند ، چتوان گفت ؟ * بازد به دغا و مىبرد ، چتوان كرد « 4 - 5 » ؟
الفصل الرّابع و العشرون فى رجاء العاشقين
( 227 ) اعلم يا أخى - طيّب اللّه قلبك بحسن الرجاء فى العشق « 8 » - كه عاشق چون از سجن « 9 » عبوديّت بيرون آمد « 1 / 9 » ، و او را بندههاى خوف بگشادند « 2 / 9 » ، و سيمرغ جانش از غربت امتحان سوى صحراء خرد « 10 » آمد « 1 / 10 » ، لطائف غيب بىاضطراب خوف روى بنمايد ، بجمال غيب مستروح « 11 » شود . صباء « 1 / 11 » رجا در عالم دل بوزد ، آب گرم از روى « 12 » نعم بر وى ببارد ، درختهاى اسرار الفت رستن گيرد .
( 228 ) چون ربيع رجا درآيد ، شتاء خوف بگريزد . شمس عشق در برج حمل دل « 15 » رسد ، جهان عقل و علم پرشكوفههاى نوروز رجا شود ،
هامش
( 1 ) گوئىhG( : نيز « گوئم »hG) : گويدGA.
( 1 / 1 ) آورىhGA: آورمG.
( 2 / 1 ) رباعيةG:
-A.
( 2 ) نخوردG: خوردA.
( 1 / 2 ) چتوان كردG: -A.
( 3 ) چتوان كردG: چنان كردA.
( 4 - 5 ) چتوان گفت . . . چتوان كردG: -A.
( 8 ) فى العشقG: -A.
( 9 ) سجنG:
سخنA.
( 1 / 9 ) آمدhGA: آيدG.
( 2 / 9 ) بگشادندhGA: بگشايندA.
( 10 ) خردhGA: حريتG.
( 1 / 10 ) آمدhGA: آيدG.
( 11 ) مستروحhGA: مستريحG.
( 1 / 11 ) صباG: صفاA.
( 12 ) از روى ( : آرزوىA) نعم بر وى بباردA: از روى بر وى ببادG.
( 15 ) دلG: درA.