چون بوقلمون مگرد از رنگ به رنگ * يا بر سر صلح باش يا بر سر جنگ .
الفصل الثّالث و العشرون فى خوف العاشقين فى العشق
( 223 ) اعلم يا أخى - وقاك اللّه بنيران « 5 » الخوف عن كلّ سوء فى العشق « 5 - 6 » - كه خوف « 6 » از حقّ تعالى سوط « 1 / 6 » جبروتى است ، كه نفس امّاره را به تازيانهء ادب مىزند ، تا در حضرت جبروتى بآداب انبيا متأدّب « 7 » باشد . آتشى است « 7 - 8 » كبريائى كه حجب « 8 » طبيعى در دل روحانى همىسوزاند « 1 / 8 » ، حرمت و وقار « 2 / 8 » عاشق « 9 » از آن خيزد . سطوت قهر توحيد چون در جان رسد « 1 / 9 » ، عالم دل بر لشكر تعظيم « 10 » شود . از اين سواقى مفلسان شراب معرفت آب حيات « 1 / 10 » خورند .
( 224 ) چون عاشق نقاب شرم در روى كشد « 11 » ، حسن انبساط در رويش بخندد . از منزل حشمت بجهان انس شود ، آنجا « 12 » آثار جمال باز « 1 / 12 » در وى رسد . عشق بر حسن معدن جلال مزيد گيرد « 13 » ، بلكه وجود جان « 1 / 13 » جمله عشق گردد . ليكن در مقام خوف روح از رؤيت جمال منقطع است ، زيرا كه ترسنده « 15 » در دريا غرق گردد « 1 / 15 » ؛ خوفش از غرقابست « 2 / 15 » . اما در اصول عشق
هامش
( 5 ) بنيرانG: نيرانA.
( 5 - 6 ) فى العشقG: -A.
( 6 ) خوفG: -A.
( 1 / 6 ) سوطG:
سقطA.
( 7 ) متأدبG: متأدىA.
( 7 - 8 ) آتشى استG: آتشA.
( 8 ) حجبG: عجبA.
( 1 / 8 ) سوزاندG: سوزدA.
( 2 / 8 ) و وقارG: وقارA.
( 9 ) عاشقG: عاشق راA.
( 1 / 9 ) رسدG:
رسيدA.
( 10 ) تعظيمG: تعظيمىA.
( 1 / 10 ) حياتA: حيوهhGحياG.
( 11 ) كشدG: كشيدA.
( 12 ) آنجاG: آنجاىA.
( 1 / 12 ) بازG: -A.
( 13 ) جلال مزيد گيردhGA: مزيد جلال گيردG.
( 1 / 13 ) بلكه وجود جانG: لا بل كه چون جانA.
( 15 ) ترسندهG: ترسيدهA.
( 1 / 15 ) در دريا غرق گرددG: در درياى غرق كندA.
( 2 / 15 ) از غرقابستG: از غرقانستA.