صفات از راه تهمت برونست 188 ، زيرا كه « 1 » صحن صفايش غبار علّت ندارد ، و در زمين وفا 189 تخم جفا « 2 » 190 نكارد .
( 131 ) اگر ندانى از هم در دانش ، استخبار فرماى ، كه ايشان دانند رسم تنگدلى ، و ايشان خوانند سطر اندوهگينى ، تا بدانى كه مردى اين جوانمرد 191 در طريق عشق چيست « 4 - 5 » ، و اين آشفته دل در ميان شاهان معرفت كيست . چشم خود بين چنان عروسى نديدست « 6 » 192 ، و چنان پيادهئى در راه وحدت « 7 » كم دويدست « 1 / 7 » .
( 132 ) بوالعجب همائيست كه از آسمان بقا روى بجهان فنا دارد ، و از جهان فنا روى بعالم بقا دارد . ببين كه در دامت چه مرغيست ، كه آشيان سيمرغ عرش « 10 » 193 دانهء وى بر نتابد ، و عروس بهشت از حقّ جز « 1 / 10 » روى او نخواهد . درنگر كه در سينهء عشق درجههاى « 11 » سرّ ذو الجلالى دارد ، كه اگر از آن آسمان « 12 » يك حرف ببينند ، مستورى ملكوتى به شوخى عاشقى « 1 / 12 » بدل كنند 194 . جامهء آسمانگون درد « 13 » 195 ، و درد آسمانيان خورد .
( 133 ) در صفّ صوفيان عاشق سرّ « أنا الحقّ » گويد ، و صفات يگانگى از حقيقت سبحانى جويد 196 . كه داند رمز « 15 » اين حديث جز عاشقان ؟
يا كه خواند اين حروف صفت « 16 » جز شايقان « 1 / 16 » ؟ محرمان معانى « 2 / 16 » ازين معنى
هامش
( 1 ) زيرا كهG: زينهار كه ( ؟ )A.
( 2 ) جفاG: جداA.
( 4 - 5 ) تا بدانى . . . چيستG:
اگر مردى اين بخوان كه مرد حق در طريقت عشق چيستA.
( 6 ) نديدستG: نديده استA.
( 7 ) وحدتG: ابنه ؟ ؟ ؟ ( ؟ )A.
( 1 / 7 ) دويدستG: دويده استA.
( 10 ) عرشG: عرشىA.
( 1 / 10 ) جزG: -A.
( 11 ) درجههاىG: درA.
( 12 ) از آن آسمانG: از آن ملازمان آسمانA.
( 1 / 12 ) عاشقىG: و به عاشقىA.
( 13 ) دردG: داردA.
( 15 ) رمزG: كهA.
( 16 ) صفتG: -A.
( 1 / 16 ) شايقانG: عاشقانA.
( 2 / 16 ) معانىG: معاصىA.