الفت و محبّت و لذّت و حكمت دهد ، تا بدان 202 بياسايند .
( 135 ) مبارزان قلوب و شهسواران ميدان « 2 » غيوب 203
« تُؤْتِي أُكُلَها 204
كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها » « 2 - 3 » . دل گمشده 205 شمع خدايست ، كه در لگن صورت 206 بتأثير حواسّ و طبيعت « 4 » محكم است . روح قدسى نور آن شمع دان
« يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ »
« 4 - 5 » . لگن « 5 » محاذى قبلهء « 1 / 5 » قدمست 207 ، از شموس ازليّات و أنوار « 2 / 5 » ابديّات نور « 6 » گيرد ، و حقيقت نور حقيقى « 1 / 6 » بوسايط « 2 / 6 » حدثان از قناديل حكمت غيبى « 3 / 6 » پذيرد .
( 136 ) سلطان عشق را مفرّح دولت مهر الهيست ، ليكن در « 7 » مجمرهء جان انسى از روى انسان سوزد ، و خيّاط حكمت آن « 8 » جان بوقلمون را 208 جلباب « 9 » 209 نور صفت دوزد « 1 / 9 » . گاهگاه در زمان « 2 / 9 » عشق معشوق ازل در عشق انسانى برآيد بتجلّى « 10 » جلال از « 1 / 10 » كلّ روحانى . تو ندانى كه اين حديث چه « 2 / 10 » بوالعجب نامهايست ، تا بعد از كشف عين اللّه 210 در ظهور فعل خود را برسم « 11 » آلاء و نعماء در پوست « 12 » حدثان به عارفان نمايد ، تا از راه حدث در عين قدم آورد 211 ، زيرا كه به رتبت « 13 » حدث از منزل حدث حركت نمايد .
( 137 ) اگر چه قدم 212 او را بقدم رساند ، مزدوران افلاك 213 آسمان اسرار در شور لاابالى برياحين « 15 » حسن انسان 214 بياسايند ، زيرا كه نردبان پايهء آسمان
هامش
( 2 ) ميدانG: -A.
( 2 - 3 ) سورهء 14 ( ابراهيم ) آيهء 30 .
( 4 ) و طبيعتG: طبيعتA.
( 4 - 5 ) سورهء 24 ( النور ) آيهء 35 .
( 5 ) لگنG: ليكنA.
( 1 / 5 ) قبلهG: + حجتA.
( 2 / 5 ) و انوارG: انوارA.
( 6 ) نورG: -A.
( 1 / 6 ) حقيقىG: حقيقتA.
( 2 / 6 ) بوسايطG: بواسطهءA.
( 3 / 6 ) غيبىG: غيبتA.
( 7 ) درG: -A.
( 8 ) آنG: ازA.
( 9 ) جلبابG: جلباتA.
( 1 / 9 ) دوزدG: + و بيفشاندA.
( 2 / 9 ) در زمانG: دره از ازمانA.
( 10 ) بتجلىG: تجلىA.
( 1 / 10 ) ازG: -A.
( 2 / 10 ) چهG: -A.
( 11 ) خود را برسمG: خود اسمA.
( 12 ) در پوستG:
دروستA.
( 13 ) به رتبتG: ترتيبA.
( 15 ) برياحينG: با چنينA.