ازلست . بدخوئى 215 مكن ، اى ترك رعنا ! چون مجمرهء « 1 » عود فعل خاصّ در روى تست « 2 » ، و شراب الفت شاهد قدم « 1 / 2 » در قدح جان پاك تست . اين صوفى مستور از صرف توحيد در اين منزل مهجور است ، و در امتحان عشق تو رنجورست « 4 » . در عزّت خانهء
« إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِ »
« 1 / 4 » منتظر جمال يوسف جاهيست . مصرع « 5 » :
زيرا كه در آن شمع زمان نور الهيست .
( 138 ) قبلهء جان شدى ، تا در خورد جانان ، جانان شدى « 7 » . جان را از جانان « 8 » محجوب جهان مدار 216 ، كه « 1 / 8 » جان بىجانان « 2 / 8 » نتواند بود . جان از عالم جان آسيب عشق تو 217 دارد « 8 - 9 » ، تا در اوراق ورد صفت در باغ روى « 9 » تو « 1 / 9 » نو « 10 » عروسان تجلّى مكشوف بيند . جان جانآفرينت در جان جان نهانست « 1 / 10 » .
تو بگو « 11 » تا در ميان دو « 1 / 11 » صفت اين حديث كدامست ؛ بيت « 2 / 11 » :
گه جان نشان تست و گهى تو نشان جان * جان خاك تست و خاك ره تست جان جان
گر هيچ ديده صورت جان را اثر نديد * اينك به لعلهاى تو پيدا « 15 » نشان جان .
هامش
( 1 ) مجمرهءA: مجموهG.
( 2 ) تستG: تو استA.
( 1 / 2 ) قدمG: قومA.
( 4 ) رنجورستA:
رنجورG.
( 1 / 4 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 86 .
( 5 ) مصرعG: -A.
( 7 ) تا در خورد . . . شدىG: تا در خورد جان شدىA.
( 8 ) از جانانG: از جانA.
( 1 / 8 ) كهG: -A.
( 2 / 8 ) بىجانانG: بىجانA.
( 8 - 9 ) از عالم جان آسيب عشق تو داردG: از عالم جان است و عشق تو داردA.
( 9 ) روىG: -A.
( 1 / 9 ) توA: -G.
( 10 ) نوG: -A.
( 1 / 10 ) نهانستG: پنهان استA.
( 11 ) بگوG: بگوىA.
( 1 / 11 ) دوG: اين دوA.
( 2 / 11 ) بيتG: -A.
( 15 ) پيداG: اندرA.