كه نديدند ؟ چنين فرمود « 1 » در رسم الهام كه « 1 / 1 » « أوليائى تحت قبابى « 2 / 1 » لا يعرفهم سوائى » ، و چنين نمود در سرّ پيغام كه عروسان بقا تحت حجال 170 امتحان بحجاب غيرت « 2 - 3 » قدم محفوظند ، و مستورند « 3 » . گفت « 1 / 3 »
« يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ »
« 3 - 4 » ، تا مصون باشد « 4 » جمال جلال جان جهانآشوب « 1 / 4 » از چشم زخم حسّاد قهر ، تا اشارت كرد مر عروس سراى وحدت « 5 » و خلاصهء جوهر آدم را ماه بنى هاشم ، شمس مطالع « 6 » انوار قدم ، شاهد مادر عدم ، محمّد مصطفى - صلوات اللّه و سلامه عليه -
« وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ »
« 7 » - بيت :
هيچ منماى روى شهرافروز * چون نمودى ، بر آن « 9 » سپند بسوز !
آن جمال تو چيست ؟ مستى تو 171 . * و ان سپند تو چيست ؟ هستى تو 172 .
الفصل الحادى عشر فى بداية العشق و امتحانه
( 126 ) معلوم رأى جانان باشد كه حال اين خسته دل مرغى را ماند ، كه در چمن باغ سعادت بر اغصان ورد دولت ترنّمى مىكرد ، و از راه عافيت در هواى انس « 14 - 16 » و حرّيّت پروبالى بنعت تسبيح و تهليل مىزد ، و بر
هامش
( 1 ) فرمودG: -A.
( 1 / 1 ) كهG: -A.
( 2 / 1 ) قبابى : قبابى ؟ ؟ ؟GقبايىA.
( 2 - 3 ) تحت حجال امتحان بحجاب غيرتG: تحت حجاب غيرتA.
( 3 ) و مستورندA: و مسطورG.
( 1 / 3 ) گفتA: كنفG.
( 3 - 4 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 197 .
( 4 ) باشدG: باشندA.
( 1 / 4 ) جان جهانG: در تن جهان جانA.
( 5 ) وحدتG: وحدت راA.
( 6 ) مطالعG: خاور مطلعA.
( 7 ) سورهء 68 ( القلم ) آيهء 51 .
( 9 ) بر آنG: بروA.
( 14 - 16 ) كه حال . . . در هواى انسG: كه چمن باغ سعادت بر اغصان ورد دولت اين خسته دل مرغى را ماند كه ترنمى از راه عافيت مىكرد و در هواى انسA.