( 479 ) و اين سخن توحيد محض است ، زيرا كه نظر عارف بر احكام مستحسنات چنانست كه در قدم جارى بود . بشناختن علم سابق در استعمال ورع بر قدر كفرست ، عاميان را ايمانست . چون از محلّ رسوم بگذرى ، مورع ( ؟ ) قضابرت « 4 » ( ؟ ) قدر قدم مىكند ، تا از ناشناسى مكر عنان بارهء قهر بگرداند . از آن كافرست در وحدت كه حدوثيّت در قدم داخل مىكند ، نشناخت خود را كه او يك موى حويش نشناسد .
چون شناسد علمى كه از سايهء لوح محفوظ جسم ملكوتيان از آن حرف عاجزاند ، ميدان اسرار به پالانى « 8 » كودن طبيعت پيمايد « 7 » . هرگز كه ديده را بباز بردن از جاسوس منبل پا برگرفتن ( ؟ ) حمل امانت ربوبيّت از مرد كاهل . از راه آتش جان در محبّت گرم باش . در جام ابتلا خود را همه زهر باش . در طوف طلب نكورويان عشق مىجوى . با اقباليان ارادت سخن درد مىگوى . از زهد برگذر ، تا از خوى عشق در بيشهء بلا چون شير گردى . از ورع بگذر ، تا در انبساط « ارنى » دلير گردى . آدمى برار
« رَبَّنا ظَلَمْنا »
« 14 » ، اگر حلقهء « 13 »
« اهْبِطُوا » *
« 12 » در گوش دارى ، تا تهمت
« ظَلُوماً جَهُولًا »
« 15 » وقر
« إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ »
« 16 » در دوش دارى .
( 480 ) در سفينهء نوح ، اى كشتىبان طوفان ! چه خفتى ؟ چو در تراب
« مِنْها خَلَقْناكُمْ »
« 18 » نفس روينده ننهفتى . بر ابلق سواركش هوا
هامش
( 4 ) قضا : فضاSM( 8 ) به پالانى : بيالايىSM( 7 ) پيمايد : بنمايدSM( 14 )رَبَّنا . .: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 22
( 13 ) حلقه : بحلقهSM-
( 12 ) -اهْبِطُوا *: سورهء 20 ( طه ) آيهء 121
( 15 )ظَلُوماً جَهُولًا: سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 72
( 16 )إِنَّاعَرَضْنَا: سورهء 33 ، آيهء 72 ايضا
( 18 )مِنْها خَلَقْناكُمْ: سورهء 20 ( طه ) آيهء 75