گفت : « الهى ان اعتقنى أبو بكر فلا تعتقنى ابدا . » ابو بكر گفت : اين « 1 » چرا مىگويى ؟ گفت : زيرا كى نخست بندهء وليد بودم او « 2 » مرا به تو « 3 » فروخت « 4 » ، و چون « 5 » بندهء تو بودم مرا آزاد « 6 » كردى . اكنون « 7 » بندهء خداوندم ، اگر مرا آزاد كند آنگه « 8 » بندهء كه باشم ؟ « 9 » غلام را اين همه عشق در سينه بود ، و خواجه را آن همه كفر و كينه بود . ملك تعالى در باب غلام گفت :
« وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ . »
« 1 - » و در باب خواجه گفت :
« وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا . »
« 2 - » الآية . بلال را بخوان « 10 » ، مران كى او را « 11 » از ما هيچ گسستگى نيست .
و وليد را مخوان كى او را با من هيچ پيوستگى نيست « 12 » ،
« أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى
« 13 »
. »
« 3 - »
سيم « 14 » : يعقوب بود كى از فرزندان اعراض كرد ، و بر نوحه و زارى فراق يوسف اقبال كرد ،
« وَ تَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ يا أَسَفى عَلى يُوسُفَ »
« 4 - » . من منع « 15 » من نظر تسلّى « 16 » بالخبر . » « 17 » هر كسى كى از نظر محروم گردد ، بذكر و خبر « 18 » مشغول گردد . يعقوب از نظر يوسف محروم گشت ، به داستان ذكر او مشغول گشت .
فرزندان از غور درد « 19 » . او خبر نداشتند او را در آن نالش « 20 » ملامت كردند ،
« قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوسُفَ . »
« 5 - » گفتند : يا پدر اين چه شربت عشق است كى
هامش
( 1 ) - ندارد
( 2 ) - ندارد
( 3 ) - ندارد
( 4 ) - بفروخت
( 5 ) - ندارد
( 6 ) - آزادم
( 7 ) - ندارد
( 8 ) - مرا پس
( 9 ) - + سبحان اللّه
( 10 ) - ندارد
( 11 ) - « او را » ندارد
( 12 ) - + قوله تعالى
( 13 ) - + و اعطى قليلا و اكدى
( 14 ) - سوم
( 15 ) - + بالنظر ابتلى
( 16 ) - « من نظر تسلى » ندارد
( 17 ) - + گفت
( 18 ) - + او
( 19 ) - عذر دل
( 20 ) - آزمايش
( 1 - ) سورهء انعام / 52
( 2 - ) سورهء كهف / 27
( 3 - ) سورهء نجم / 34
( 4 - ) سورهء يوسف / 84
( 5 - ) سورهء يوسف / 85