از جملهء پيغامبرانام . ملك تعالى « 1 » از من درگذاشت « 2 » ، و درجهء من به حكم عنايت برافراشت . قوله تعالى « 3 » :
« فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ . »
« 1 - »
لطيفه :
خليل « 4 » با كافران « 5 » حيلت كرد و روى به راه صلابت كرد ، فتوّت « 6 » يافت و حكمت « 7 » خلّت بر سرى ،
« وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا . »
« 2 - » و كليم « 8 » با فرعون حيلت كرد و روى به راه معذرت كرد ، رسالت يافت و نصرت برسرى ،
« وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ . »
« 3 - » تو نيز « 9 » با ديو هواى خود حيلت كن و روى به راه انابت كن ، تا مغفرت يا بى و جنّت برسرى ،
« وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى . فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى . »
« 4 - » « 10 »
بيت
اى بنده برو خدمت درگاه خدا كن * وز بهر خدا را ز هوا دست رها كن
تا كى ز جفا و گنه و جور فراوان « 11 » * صد راه « 12 » جفا كردى يك راه « 12 » وفا كن
سيم « 13 » : يوسف « 14 » بود كى « 15 » حيلت كرد و ابن يامين را بدزدى متّهم كرد ، و بدان آهنگ اشتياق « 16 » كرد و قصد صحبت و مودّت كرد . قوله تعالى :
« فَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهازِهِمْ جَعَلَ السِّقايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ
« 17 »
. »
« 5 - » و آن چنان بود كى چون برادران بار برنهادند و روى به راه كردند « 18 » ، يوسف را غلامى بود نام او بشير « 19 » ، بفرمود تا صاع را دربار ابن يامين نهاد و « 20 » پنهان كرد . و آن صاع قدحى بود از
هامش
( 1 ) - + آن خطا
( 2 ) - برداشت
( 3 ) - « قوله تعالى » ندارد
( 4 ) - + خدا
( 5 ) - + براى خدا
( 6 ) - نبوت
( 7 ) - ندارد
( 8 ) - + خدا
( 9 ) - + اى مؤمن
( 10 ) - + خلاف شيطان و هوا كن تا سعادت يا بى
( 11 ) - تا كى گنه و جرم فراوان كنى امروز
( 12 ) - بار
( 13 ) - سوم
( 14 ) - + عليه السلم
( 15 ) - + با برادران
( 16 ) - اشفاق و صحبت او كرد
( 17 ) - از « كرد و قصد صحبت . . . » ندارد
( 18 ) - نهادند
( 19 ) - + بود
( 20 ) - « نهاد و » ندارد
( 1 - ) سورهء شعراء / 20
( 2 - ) سورهء نساء / 124
( 3 - ) سورهء صافات / 116
( 4 - ) سورهء نازعات / 40 - 41
( 5 - ) سورهء يوسف / 70