داشت : در دنيا غريب است ،
« مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ . »
« 1 - » و نيكوست : « 1 »
« فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ . »
« 2 - » و بنده است : « قل يا عبادى . » و خداوند ما لطيف است :
« اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ . »
و كريم است :
« ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ . »
و رحيم است :
« إِنَّهُ
« 2 »
كانَ بِكُمْ رَحِيماً . »
و بنده را سه صفت است كى بدان مستوجب كرامت است ، و ملك را سه صفت است كى بدان مستوجب اقبال و رحمت است « 3 » . از كرم كى روا دارد كه اوصاف خود را مخالفت كند ، و بنده را در زندان ذل و قطيعت كند .
لطيفه :
عالمى در جمال يوسف دعوى كردند ، يعقوب گفت : به من اولاتر كى فرزند من است قوله « 4 » :
« يا بُنَيَّ لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ . »
« 3 - » يهودا و شمعون گفتند : بما اولاتر كى برادر ماست « 5 » :
« ما لَكَ لا تَأْمَنَّا
« 6 »
. »
« 4 - » مالك بن زعر « 7 » گفت : به من اولىتر ، خريدهء « 8 » من است :
« وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ
« 3 »
. »
« 5 - » عزيز گفت : به من اولاتر « 9 » :
« وَ قالَ الَّذِي اشْتَراهُ . »
« 6 - » زليخا گفت : به من اولاتر كى دوست و دل بردهء من است :
« قَدْ شَغَفَها حُبًّا . »
خداوند جهان « 10 » گفت : به من اولاتر كى برگزيدهء من است قوله « 11 » :
« لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنا . »
« 7 - » آخر حجت همه مغلوب گشت ، و حجت حق « 12 » غالب آمد .
« وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ . »
و همچنين چند كس در مؤمن دعوى مىكنند : قبيله مىگويند بما اولاتر كى خويش ماست :
« وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ
« 13 »
. »
مادر و پدر مىگويند بما اولاتر كى
هامش
( 1 ) - + و صوركم
( 2 ) - ان اللّه
( 3 ) - + و خداوند را سه صفت است كه بدان شايستهء ربوبيت است
( 4 ) - + تعالى
( 5 ) - + قوله تعالى
( 6 ) - + على يوسف
( 7 ) - « ابن زعر » ندارد
( 8 ) - بنده
( 9 ) - + كه خريدهء خزانهء من است
( 10 ) - جبار عالم
( 11 ) - + تعالى
( 12 ) - + تعالى
( 13 ) - از « قبيله مىگويند . . . » ندارد
( 1 - ) سورهء طه / 55
( 2 - ) سورهء مؤمن / 66
( 3 - ) سورهء يوسف / 5
( 4 - ) سورهء يوسف / 11
( 5 - ) سورهء يوسف / 20
( 6 - ) سورهء يوسف / 21
( 7 - ) سورهء يوسف / 91