معزول « 1 » مىشوند « 2 » و وقفه « 3 » مىكنند « 4 » ، در بيدارى چنان شوند « 5 » كه بيكبارگى « 6 » فرمانبردار « 7 » شوند و فرو خسبند . پس چون چنين شود ، بدن از كار بيفتد و « 8 » در عالم خود افتد و رسول « 9 » عليه السلام در اين معنى مىفرمايد « 10 » « تنام عينى « 11 » و لا ينام قلبى » ، و خواجه « 12 » حكيم سنائى « 13 » گويد « 14 » رحمة اللّه عليه « 15 » :
بمير اى دوست پيش از مرگ اگر مىزندگىخواهى * [ كه ادريس از چنين مردن بهشتى گشت پيش از ما ] « 16 » .
و من نيز در اين معنى دو بيت « 17 » گفتهام :
گر پيشتر از مرگ طبيعى مردى * بر خور كه بهشت جاودانى بردى
ور زانك درين شغل قدم نفشردى * خاكت بر سر كه خويشتن آزردى
( 77 ) و صفت « 18 » ديگر از صفات حقّ « 19 » علم است . و حقّ تعالى « 20 » عالم است بحقيقت ، و از علم « 21 » او هيچ چيز « 22 » بيرون نيست چنان كه قرآن مىفرمايد « 23 »
« لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ »
« 24 » . ديگران « 25 » را عالم « 26 » بمجاز « 27 » خوانند ، زيرا كه علم
هامش
( 1 ) معزول : -F( 2 ) مىشوند : مىشودS( 3 ) وقفه : وقعهFدفعهS( 4 ) مىكنند :
مىكندS( 5 ) شوند : مىشودS( 6 ) بيكبارگى : بيكبارS( 7 ) فرمانبردار : + وىS( 8 ) بيفتد و : نفسS( 9 ) رسول : پيغمبرS( 10 ) در اين معنى مىفرمايد : مىفرمايد در اين معنىS( 11 ) عينى : عيناىF( 12 ) خواجه : -S( 13 ) سنائى : + عليه الرحمة و الغفرانS( 14 ) گويد : مىگويدS( 15 ) رحمة اللّه عليه : -S( 16 ) كه ادريس . . . از ما : - 6
( 17 ) دو بيت : بينىF( 18 ) صفت : صفتىS( 19 ) حق : + تعالىS( 20 ) تعالى : سبحانه تعالىS( 21 ) علم : -F( 22 ) چيز : -S( 23 ) مىفرمايد : عز قائله خبر مىدهدS( 24 ) سورهء 34 ( سبا ) آيهء 3
( 25 ) ديگرانS( 26 ) عالم : كه عالمS( 27 ) بمجاز : مجازS