[ ما را عليه السلام جبرئيل وحى آورد ] « 1 » ، اهل « 2 » مكّه بيشتر باور نمىكردند « 3 » و مىگفتند « 4 » : جبرئيل چون آيد و قرآن چون آرد ؟ حقّ تعالى اين آيت بفرستاد « 5 » :
« فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ »
« 6 » . و در آن روزگار جماعتى بودند چون قسّ « 7 » ساعده كه « 8 » پيش از وحى [ آمدن بمصطفى عليه السلام خبر داد ] « 9 » ؛ صاحب ذكرى عظيم بود « 10 » و نشان مصطفى « 11 » باز داد ، با جماعت « 12 » گفت « 13 » :
از اين ناحيت پيغامبرى « 14 » پديد خواهد آمد « 15 » كه او پيغامبر آخر زمان « 16 » باشد و معجزات « 17 » او اين و آن « 18 » باشد ، چون بيرون آيد به دو « 19 » ايمان بياريد « 20 » .
ايشان گفتند : تو چرا ايمان نمىآرى و پيش « 21 » نمىروى « 22 » ؟ گفت : [ تا آمدن من فرو شده باشم ] « 23 » و الّا « 24 » پيش از همه من « 25 » مىرفتم « 26 » و ايمان مىآوردم « 27 » .
و ديگر بحيراى راهب كه همه « 28 » نشان سيّد ما « 29 » باز داد . و نيز رسول عليه السلام پيش از آمدن وحى ذكر كردى و خدا را ياد كردى ، بل خود هرگز خدا را « 30 » فراموش نكردى . و كافران هر گاه كه رسول « 31 » عليه السلام ذكر كردى ، تبسّم كردندى « 32 » و گفتندى : محمّد ديوانه شده است « 33 » چنان كه
هامش
( 1 ) ما را . . . وحى آورد : دعوت كرد و جبرئيل وحى آورد و قرآن آوردS( 2 ) اهل :
و اهلS( 3 ) بيشتر باور نمىكردند : باور نمىداشتندS( 4 ) گفتند : + كهS( 5 ) بفرستاد : فرستادF( 6 ) سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 7
( 7 ) قس : قيسSPF( 8 ) كه : -F( 9 ) آمدن . . خبر داد : خبر داد از آمدن پيغمبرS( 10 ) صاحب ذكرى عظيم بود : چه صاحب ذكرى بود عظيمS( 11 ) مصطفى : پيغمبرS( 12 ) با جماعت : و جماعتى راS( 13 ) گفت : + كهS( 14 ) پيغامبرى : پيغمبرS( 15 ) خواهد آمد : آيدS( 16 ) زمان : الزمانS( 17 ) و معجزات :
معجزاتS( 18 ) اين و آن : -F( 19 ) به دو : -F( 20 ) بياريد : آريدS( 21 ) پيش : + اوS( 22 ) نمىروى :
نروىS( 23 ) تا آمدن او فرو شده باشم : من پيش از آمدن او فرو شومS( 24 ) الا :
+ منS( 25 ) همه من : همهS( 26 ) مىرفتم : رفتمى
( 27 ) مىآوردم : آوردمىS( 28 ) كه همه : - كهF( 29 ) سيد ما : پيغمبرS( 30 ) خدا را : -S( 31 ) رسول : پيغمبرS( 32 ) تبسم كردندى : بخنديدندىS( 33 ) محمد ديوانه شده است : ديوانه استS