و حقّ تعالى در حقّ جماعتى فرمود « 1 »
« ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
« 2 »
»
« 3 » ، و گرسنگى را همه پسنديدهاند « 4 » . از جملهء صفات حقّ تعالى يكى آنست كه هرگز نخورد و بخوراند چنان كه قرآن « 5 » خبر مىدهد
« وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ »
« 6 » . و جنيد « 7 » مىگويد رضى اللّه عنه « 8 » « الجوع طعام اللّه فى أرضه « 9 » » . پس چندان كه كمتر خورند بصفات حقّ « 10 » موصوفتر باشند « 11 » ، و نيز چندان كه كمتر خورند كمتر خسبند . و از جملهء صفات حقّ تعالى يكى اينست « 12 » كه هرگز نخسبد ،
« لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ »
« 13 » . و نيز شهوت و غضب از جملهء صفات بهائم است ، پس چون « 14 » از اين صفت دور تر شوند علم « 15 » و شوق زيادتتر « 16 » گردد . و علم و شوق از صفات ملائكه است ، پس بملائكه نزديك شود « 17 » ، بلكه ملكى گردد « 18 » چنان كه سنائى گويد « 19 » :
تو فرشته شوى ار جهد كنى از پى آنك * برگ « 20 » تو دست كه گشتست « 21 » بتدريج اطلس .
( 79 ) بعد « 22 » از گرسنگى فكرست دائم [ در آلاء حقّ تعالى در عالم عنصريّات و عالم ملكوت ] « 23 » ، و فكر بعد از ذكر باشد ، و ذكر را تأثير عظيم است ، [ و ارباب ذكر بهر وقتى پسنديده بودهاند ] « 24 » . و در « 25 » آن وقت كه رسول « 26 »
هامش
( 1 ) فرمود : مىگويدS( 2 ) فسوف . . . يعلم : -F( 3 ) سورهء 115 ( الحجر ) آيهء 3
( 4 ) پسنديدهاند : مىپسنديدهاندS( 5 ) قرآن : + مجيدS( 6 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 14
( 7 ) جنيد : + رحمة اللّه عليهS( 8 ) رضى اللّه عنه : -S( 9 ) ارضه : الارضS( 10 ) بصفات حق : بدين صفتS( 11 ) باشند : شوندS( 12 ) اينست : آنستS( 13 ) سورهء 2 ( البقره ) آيهء 255
( 14 ) چون : -S( 15 ) علم : و علمS( 16 ) زيادتتر : - زيادتS( 17 ) شود : گرددS( 18 ) گردد :
شودS( 19 ) سنائى گويد : گفتهاندS( 20 ) برگ : بلكF( 21 ) كه گشتست :
كنندشS( 22 ) بعد : پسS( 23 ) در آلاء . . . ملكوت : -F( 24 ) و ارباب . . .
بودهاند : -F( 25 ) و در : درS( 26 ) رسول : پيغمبر صS