عاريتى است و حيات او از كسى نيست و عاريت نيست « 1 » كه حيات او از اوست و بدوست و خود « 2 » اوست ، چنان كه قرآن مىگويد « 3 »
« كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ »
« 4 » . و آنچه رسول « 5 » عليه السلام مىفرمايد كه متخلّق و موصوف شويد باخلاق و صفات حقّ « 6 » ، يعنى چنان كه او زنده است « 7 » كه هرگز نميرد شما نيز زنده شويد كه هرگز نميريد . و اين زندگى در دنيا بدست مىتوان آورد « 8 » چنان كه در بعضى كتب انبياء عليهم السلام « 9 » مذكور است كه [ حقّ جلّ جلاله مىفرمايد ] « 10 » « يا ابن آدم خلقتك للبقاء و أنا حىّ لا أموت اطعنى فيما امرتك و انته عمّا نهيتك اجعلك مثلى حيّا لايموت « 11 » » . و چون در آخرت عملى « 12 » نخواهد بودن زيرا كه سراى آخرت سرائى است كه جزاى نيك و بد آنجا دهند ، اگر « 13 » نيكاند و پاك شده « 14 » بهشت ، و اگر بداند و پليد گشته « 15 » دوزخ ، پس عمل اينجا بايد كردن ، و هر كه اينجا كور است و راه خود « 16 » نديده است آنجا هم كور باشد و گمراه ، [ چنان كه قرآن خبر مىدهد
« مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا »
] « 17 » .
و نيز هر كه اينجا زنده مرده « 18 » است ، يعنى « 19 » به صورت زنده « 20 » و بمعنى مرده ، آنجا نه زنده باشد و نه مرده چنان كه قرآن مىگويد « 21 »
« ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها
هامش
( 1 ) و عاريت نيست : و عاريتىS( 2 ) و خود : وجودS( 3 ) قرآن مىگويد : قرآن مجيد فرمودS( 4 ) سوره 28 ( القصص ) آيهء 88
( 5 ) رسول : پيغمبرS( 6 ) حق : + تعالىS( 7 ) است : ايستS( 8 ) آورد : آوردنS( 9 ) عليهم السلام : -S( 10 ) حق . . . مىفرمايد : -F( 11 ) يموت : تموتS( 12 ) عملى : علمىF( 13 ) اگر :
و اگرF( 14 ) نيكاند و پاك شده : نيك باشدS( 15 ) بداند و پليد گشته : بد و پليد گشتS( 16 ) خود : -F( 17 ) چنان كه . . . سبيلا : -F( 18 ) زندهء مرده :
مردهء زندهF( 19 ) يعنى : بعضىS( 20 ) زنده : + اندS( 21 ) مىگويد : خبر مىدهدS