خصومت يكديگر بدان « 1 » نمىپردازند كه فكرى كنند تا انصاف بدهند « 2 » .
و آن « 3 » از دو چيز افتاده است : يكى از جهل و ديگر « 4 » از دوستى جاه ، و سبب اين دو چيز يك چيز است و آن « 5 » شقاوت است . و شقاوت بر دو نوع است : شقاوتى است ذاتى « 6 » چنان كه رسول « 7 » عليه السلم فرمود كه « 8 » « الشقى من شقى فى بطن امّه » ، و اين شقاوت ابدى باشد چنان كه قرآن ناطق است « 9 » :
« مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى »
« 10 » ، هر كه را در ازل شقى آفريدهاند در دنيا شقى باشد و هر كه از دنيا شقى بيرون رود « 11 » در آخرت شقى باشد . و شقاوتى است عرضى « 12 » و آن آنست كه در ازل سعيدش « 13 » آفريده باشند ، امّا در دنيا مشغول شده است و خلق « 14 » بد كسب كرده ، و آن « 15 » بر دو نوع است : يكى آن باشد كه اين كس در ميانهء عمر يا در آخر عمر بيدار شود و احوال خود بازطلبد و بدفع « 16 » اخلاق بد « 17 » و عمل ناشايست « 18 » مشغول گردد [ و ديگر بسر كار رفته نرود ] « 19 » « 20 » و از دنيا سعيد بيرون شود « 21 » و بآخرت سعيد گردد « 22 » ، چنان كه « 23 » رسول « 24 » عليه السلام مىفرمايد « التايب من الذنب كمن لا ذنب له » . و يكى آنكه اين كس در دنيا گاه بيدار مىشود و گاه خفته « 25 » ، گاه عمل نيك كند و گاه عمل بد ، امّا بهر
هامش
( 1 ) بدان : -F( 2 ) تا انصاف بدهند : يا انصافى دهندS( 3 ) آن : اينS( 4 ) ديگر : ديگرىS( 5 ) اين : آنS( 6 ) ذاتى : ارثى استS( 7 ) رسول : پيغمبرS( 8 ) فرمود كه : خبر مىدهدS( 9 ) قرآن ناطق است : قرآن مجيد عز قائله خبر مىدهدS( 10 ) سورهء 17 ( الإسراء ) آيهء 72
( 11 ) بيرون رود : بدر شودS( 12 ) عرضى : عارضىS( 13 ) سعيدش : سعيدS( 14 ) خلق : + چندS( 15 ) آن : + كهS( 16 ) و بدفع :
در رفعS( 17 ) بد : + باشدS( 18 ) عمل ناشايست : به عمل شايستهS( 19 ) و ديگر . . . نرود : -F( 20 ) رفته : گذشتهS( 21 ) شود : رودS( 22 ) گردد : بودS( 23 ) چنان كه : و چنان كهS( 24 ) رسول : پيغمبر ماS( 25 ) خفته : + وS