كه حقّ « 1 » تعالى « 2 » بود « 3 » ؟ چون « 4 » اين بدانستى « 5 » ، بدان كه حقّ « 6 » تعالى عالم بود در ازل . بدان كه جهان را خواست آفريدن ، چنان كه « 7 » در ازل بود همچنين در ابد « 8 » باشد و هيچ تغيير و تبديل « 9 » نپذيرد . و فرق نيست « 10 » ميان آنكه گويند خواست آفريدن « 11 » و نخواست آفريدن « 12 » ، آنجا كه خواست « 13 » آفريدن است و نخواست نيافريدن « 14 » ، و خواست و نخواست يكى است ، و اين « 15 » بحقّ « 16 » تعلّق « 17 » دارد . و اينجا « 18 » هيچ خلافى « 19 » و تغييرى « 20 » راه نيابد و آفريدن « 21 » و نيافريدن به خالق « 22 » تعلّق دارد ، [ و اينجا اگر تغيير راه يابد با كى نيست ] « 23 » بل چنين بايد كه « 24 » فرق باشد ميان خالق و مخلوق . و چون اين « 25 » بدانستى بدان كه جهان را اوّلى « 26 » است و آخرى خواهد بود و هر چه « 27 » را اوّل و آخر باشد « 28 » قديم نباشد .
فصل هشتم « 29 »
( 73 ) بدان كه هيچ طايفهاى « 30 » از خلق نيست « 31 » كه انكار صانع كنند « 32 » .
هامش
( 1 ) حق : خداىS( 2 ) تعالى : + تقدسS( 3 ) بود : حى نباشدS( 4 ) چون :
و گويند چونF( 5 ) بدانستى : دانستىS( 6 ) حق : + سبحانه وS( 7 ) چنان كه : و خواست همچنانكهS( 8 ) همچنين در ابد : در ابد نيز همچنينS( 9 ) تغيير و تبديل :
تغييرS( 10 ) و فرق نيست : -F، فرق استP( 11 ) خواست آفريدن : خواست آفريدS، + ازل بود همچنين در ابد باشد و هيچ تغيير و تبديل نپذيرد در ميان آنكه گويند خواست آفريدنF( 12 ) نخواست آفريدن : خواست نيافريدنS( 13 ) خواست : بخواستS( 14 ) نخواست نيافريدن : آنجا كه نمىخواست نيافريده استS( 15 ) و اين : -S( 16 ) به حق : بخلقF( 17 ) به حق تعلق : تعلق به حقS( 18 ) اينجا : آنجاS( 19 ) خلافى : اختلافى نيستS( 20 ) و تغييرى :
و تغييرS( 21 ) آفريدن : آن آفريدنS( 22 ) به خالق : بخلقF( 23 ) و اينجا . . . باكى نيست : -F( 24 ) كه : تاS( 25 ) اين : -F( 26 ) اولى : اولS( 27 ) هر چه : هر كهS( 28 ) آخر باشد : آخرى باشدS( 29 ) هشتم : -F( 30 ) طايفهاى : طايفهS( 31 ) نيست : نيستندS( 32 ) كنند : مىكنندF