و آنچه بزرگى از بزرگان « 1 » اشارت مىكند : « انها شعلة « 2 » ملكوتيّة لاهوتيّة هم در اين معنى است « 3 » . و آنچه « 4 » امير المؤمنين [ على رضى اللّه عنه ] « 5 » مىفرمايد « 6 » « ما قلعت باب خيبر بقوة جسمانية بل قلعتها « 7 » بقوّة ملكوتيّة » هم در اين معنى است .
( 54 ) اكنون بدان كه « 8 » اين همه كه برشمرديم توئى و حقيقت تست « 9 » .
و ترا چندين نام است : « نفس » خوانند ، چنان كه حقّ تعالى در قرآن مجيد فرموده « 10 »
« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً »
« 11 » ، [ و « كلمه » خوانند چنان كه گفت « 12 »
« إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ »
« 13 » « 14 » . و كلمهء طيّبه و نفس مطمئنّة يكى معنى دارد همچنانكه « 15 » تا نفس ما « 16 » مطمئنّة نشود ،
« ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ »
] « 17 » در حقّ او درست نيايد ، و تا « 18 » كلمهء طيّبه نباشد « 19 » ،
« إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ »
در شأن او ممتنع بود « 20 » . و « روح » خوانند چنان كه گفت « و روح منه » « 21 » ، و « لوّامه » خوانند چنان كه فرمود « 22 »
« وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ »
« 23 » و « امّاره » خوانند چنان كه فرمود « 24 »
« إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ »
« 25 » .
فصل چهارم « 26 »
( 55 ) اكنون بدان كه نفس ترا دو جهت است ، چنان كه بدن را دو
هامش
( 1 ) بزرگان : + بدينS( 2 ) شعلة : شغلهF( 3 ) هم در اين معنى است : -S( 4 ) آنچه :
+ حضرتS( 5 ) على . . . عنه : عS( 6 ) مىفرمايد : مىگويدS( 7 ) قلعتها : قلعتهF( 8 ) بدان كه : -F( 9 ) تست : باشدS( 10 ) فرموده : ياد كرده استS( 11 ) سورهء 89 ( الفجر ) آيهء 28
( 12 ) چنان كه گفت : -S( 13 ) سورهء 35 ( الفاطر ) آيهء 1
( 14 ) و العمل . . . يرفعه : -S( 15 ) همچنانكه : و همچنانكهS( 16 ) نفس ما : -S( 17 ) و كلمه خوانند . . . الى ربك : -F( 18 ) و تا :
باF( 19 ) نباشد : نشودS( 20 ) بود : باشدS( 21 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 171
( 22 ) فرمود :
گفتS( 23 ) سورهء 75 ( القيامة ) آيهء 2
( 24 ) فرمود : گفتS( 25 ) سورهء 12 « يوسف » آيهء 53 .
( 26 ) چهارم : -F