فى الجمله هيچ نمىدانى ، و تو از اين همه كه مىانديشى هيچ نيستى ، و تو و راى اين همهاى ، و همه از آن آنست كه حقّ « 1 » تعالى را فراموش كردهاى كه « 2 » [
« نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ »
« 3 » و در جائى ديگر ] « 4 »
« نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ »
« 5 » . لا جرم خود را نيز فراموش كردهاى . اگر حقّ تعالى « 6 » را ياد كردى « 7 » و گفتى « 8 » آن خدائى كه مرا بيافريد بدين شكل و بدين زيركى بزرگ خدائى باشد ، و من پيش از اين نبودم پس ببودم و پس از اين نباشم « 9 » ، پس بودن « 10 » من ببازى نيست ، گوئى « 11 » مرا از چه آفريد و چرا آفريد ؟ و از كجا « 12 » آمدم و كجا خواهم شدن « 13 » ؟ بود « 14 » كه طلبى در نهاد تو پديد آمدى « 15 » ، ببركت آنكه « 16 » تو خداى را ياد كردى « 17 » ، خود را يافتى « 18 » و بدانستى « 19 » . و عجب اينست كه خود را در خود گم كردهاى « 20 » و از « 21 » جائى دور طلب مىكنى « 22 » همچنان كه « 23 » آن مرد كه بر خر نشسته بود و خر را طلب مىكرد « 24 » .
حكايت
( 52 ) من در ولايت يمن بودم ، جائى كه « 25 » صنعا گويند « 26 » . پيرى را ديدم سخت نورانى سر و پاى برهنه « 27 » مىدويد . چون مرا بديد بخنديد و
هامش
( 1 ) حق : خداىS( 2 ) كردهاى كه : - كهS( 3 ) سورهء 9 ( التوبة ) آيهء 68
( 4 ) نسوا اللّه . . . جائى ديگر : -F( 5 ) سورهء 59 ( الحشر ) آيهء 19
( 6 ) اگر حق تعالى :
و اگر خداىS( 7 ) ياد كردى : يا ذكرتشF( 8 ) و گفتى : + انش كهF( 9 ) و پس از اين نباشم : -F( 10 ) پس بودن : و بودنF( 11 ) گوئى : + كهS( 12 ) كجا : بكجاS( 13 ) شدن : شدS( 14 ) بود : بودىF( 15 ) آمدى : آيدS( 16 ) آنكه : - آنF( 17 ) كردى :
كردييىF( 18 ) يافتى : ياد كردىF( 19 ) بدانستى : بدانستشF( 20 ) كردهاى : كردهS( 21 ) و از : زF( 22 ) طلب مىكنى : مىطلبىF( 23 ) همچنانكه : چنان كهF( 24 ) طلب مىكرد : مىطلبيدF( 25 ) جائى كه : در جائى كه آن راS( 26 ) گويند : مىگويندS( 27 ) سر و پاى برهنه : سر برهنه و پاى برهنهS