گفت : « امشب خوابى عجب « 1 » ديدهام ، بيا تا با تو بگويم . » من پيش « 2 » رفتم ، پير مرا « 3 » گفت : دوش در خواب شدم « 4 » ، جائى عجب ديدم ، چنان كه شرح « 5 » آن نمىتوانم كرد و در آن ميان شخصى « 6 » ديدم كه هرگز به حسن او « 7 » نديدهام « 8 » و نشنيده ، چون در او نگاه كردم از غايت جمال « 9 » مدهوش شدم ، فرياد از نهاد « 10 » من برآمد ، گفتم مبادا « 11 » كه ناگاه « 12 » برود و من در حسرت « 13 » او « 14 » بمانم . بجستم و هر دو گوش او محكم « 15 » بگرفتم ، و در او آويختم . و چون « 16 » بيدار شدم هر دو گوش خود را در دست خود ديدم . پس از آن گفتم [ « آه ، من هذا هذا حجابى ، » ] « 17 » و اشارت « 18 » به بدن خود مىكرد و مىگريست و مىگفت [ « ما احسن قال اخونا الحلّاج رحمة اللّه : ] « 19 »
[ بدا لك « 20 » سرّ طال عنك اكتتامه « 21 » * و لاح صباح كنت انت ظلامه
و انت حجاب القلب عن « 22 » سرّ غيبه * و لولاك لم يطبع عليه ختامه
و جاء حديث لا يملّ سماعه * شهىّ « 23 » الينا نژه و نظامه ] « 24 »
و من نيز در اين معنى دو « 25 » بيتى گفتهام :
بيت
يك چند بتقليد گزيدم خود را * ناديده همى نام شنيدم خود را
هامش
( 1 ) عجب : عظيمS( 2 ) پيش : + آن پيرS( 3 ) پير مرا : پيرS( 4 ) دوش در خواب شدم : من امشب لحظهاى در خواب شدمS( 5 ) شرح : وصفS( 6 ) شخصى :
شخصى راS( 7 ) هرگز به حسن او : به حسن او هرگزS( 8 ) نديدهام : نديده بودمS( 9 ) جمال : + اوS( 10 ) نهاد : -S( 11 ) مبادا : نبايدS( 12 ) ناگاه : -F( 13 ) حسرت : حيرتS( 14 ) او : دىS( 15 ) محكم : -S( 16 ) و چون : چونF( 17 ) آه . . . حجابى : آه هذا حجابFآه من هذا حجابىP( 18 ) و اشارت : اشارتF( 19 ) ما احسن . . . رحمه اللّه :
ما احسن ما اقول اخواناF( 20 ) بدا لك : بذلكS( 21 ) اكتتامه : اكتنامهS( 22 ) عن : فىP( 23 ) شهى : ستنهىS( 24 ) بدا لك . . . نظامه : -F( 25 ) دو : -F