( 14 ) روزگارى « 1 » در آن حيرت بماند تا پادشاه روزى بفرمود « 2 » كه آن مرغ را بياوريد و از سلّه و چرم خلاص دهيد « 3 » .
« فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ »
« 4 » ،
« فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ »
« 5 » ،
« إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ »
« 6 » . طاوس چون از آن حجب بيرون آمد خويشتن « 7 » را در ميان باغ ديد ، نقوش خود را بنگريست « 8 » و باغ را و ازهار و اشكال آن را بديد « 9 » و فضاى عالم و مجال سياحت و طيران و اصوات و الحان و اشكال و امثال « 10 » و اجناس ، در كيفيّت حال فرو ماند « 11 » و حسرتها خورد .
« يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ »
« 12 » « 13 » ،
« فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ »
« 14 » ،
« فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ، وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ، وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ »
« 15 » ،
« كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ، ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ . »
« 16 »
فصل نهم « 17 »
( 15 ) ادريس صلّى اللّه « 18 » عليه جملهء « 19 » نجوم و كواكب با او در سخن « 20 » آمدند ، از ماه پرسيد كه ترا چرا وقتى نور كم شود « 21 » و گاه « 22 » زيادت ؟
گفت بدان كه جرم من سياهست و صيقل و صافى و مرا « 23 » هيچ نورى نيست ،
هامش
( 1 ) روزگارى : روزى درازS( 2 ) بفرمود : گفتT( 3 ) بياوريد و از سله و چرم خلاص دهيد : از چرم بدر آريد و استخلاص دهيدT( 4 ) سورهء 37 ( الصافات ) آيهء 19
( 5 ) سورهء 36 ( يس ) آيه 51
( 6 ) سورهء 100 ( العاديات ) آيهء 9 - 11
( 7 ) خويشتن :
خودT( 8 ) بنگريست : -S( 9 ) آن را بديد : خود را بديد : -T( 10 ) و اشكال و امثال :
-S( 11 ) فروماند : تعجب مىماندS( 12 ) يا حسرتى . . . فى جنب اللّه : -T( 13 ) سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 57
( 14 ) سورهء 50 ( ق ) آيهء 21
( 15 ) سورهء 56 ( الواقعة ) آيهء 82 - 84
( 16 ) سورهء 102 ( التكاثر ) آيهء 3 - 4
( 17 ) فصل نهم : - نهمT( 18 ) صلى اللّه :
صلوات اللّهT( 19 ) جمله : -T( 20 ) در سخن : به سخنT( 21 ) شود : مىشودT( 22 ) گاه : گاهىT( 23 ) و مرا : مراى