« أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
« 1 »
« وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ . »
« 2 »
فصل هشتم « 3 »
( 12 ) پادشاهى باغى داشت كه البتّه در فصول اربعه « 4 » از رياحين و خضرت « 5 » و مواضع نزهت خالى نبودى ، آبهاى عظيم « 6 » در آنجا روان « 7 » و اصناف « 8 » طيور بر اطراف اغصان انواع الحان ادا مىكردند « 9 » ، و از « 10 » هر نعمتى « 11 » كه در خاطر متخلّج مىشد و هر زينتى كه در وهم مىآيد در آن باغ حاصل بود ، و از آن « 12 » جمله جماعتى « 13 » طواويس بغايت لطف و زيب و رعونت « 14 » در آنجا مقام داشتندى « 15 » و متوطّن گشته بودند « 16 » . وقتى اين پادشاه طاوسى را از آن « 17 » جمله بگرفت و بفرمود تا او را در چرمى دوزند « 18 » چنان كه از « 19 » نقوش اجنحهء او هيچ ظاهر نماند و بجهد « 20 » خويش مطالعهء جمال خود نتوانست كرد « 21 » . و بفرمود تا هم در باغ سلّهاى بر سر او فرو كردند كه جز يكى سوراخ نداشت كه قدرى ارزن در آنجا ريختندى از بهر قوت و برگ معيشت او . مدّتها برآمد « 22 » ، اين طاوس خود را و ملك را و باغ را
هامش
( 1 ) سورهء 27 ( النمل ) آيهء 25
( 2 ) سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 21
( 3 ) فصل هشتم : واقعهء ديگرT( 4 ) اربعه : + آن باغT( 5 ) و خضرت : -T( 6 ) عظيم :
روانT( 7 ) روان : -T( 8 ) اصناف : اضافS( 9 ) الحان ادا ميكردند : حيوان الحان مىكردندT( 10 ) و از : ازS( 11 ) نعمتى : نغمىS، لعتىT( 12 ) از آن : ازT( 13 ) جماعتى : جمعىS( 14 ) و رعونت : رعونت :T( 15 ) داشتندى : ساخته بودندT( 16 ) گشته بودند : شدهT( 17 ) از آن : از اينT( 18 ) در چرمى دوزند : دو چرمى دوختندS( 19 ) چنان كه از : - ازS( 20 ) بجهد : بجدT( 21 ) مطالعه جمال خود نتوانست كرد : ملاحظت حال خود تواند كردT( 22 ) مدتها برآمد : چون مدتى بر آمدT