ما را « 1 » بنور تو مؤيّد گردان و توفيق ده ما را به چيزهائى كه رضاى تو در آنست ، و الهام ده ما را حقّ ، و پاك گردان از رجس تاريكى ، و برهان ما را از تاريكى طبيعت به مشاهدهء انوار تو و دريافتن رضاى تو و مجاورت مقرّبان « 2 » تو و رفاقت سكّان ملكوت تو ، و ايشان رفيقان نيكند .
( 100 ) و بدان كه بر بيننده « 3 » اين واجب است كه پيوسته فكر كند در عالم ملكوت و اسرار وجود و نظام عالم و در آسمان و زمين ، چنان كه در قرآن آمد كه
« يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا »
« 4 » اى صادر نيست از ارادت بجزاف ، يعنى نيافريدى اين را يا ديگر باره باطل كردى بعد از آنكه حاصل شد وجود ما ، و ناقص نيست و نه منقطع از هر دو طرف .
و آيتى ديگر :
« أَ وَ لَمْ يَنْظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ »
« 5 » اشارت بدان كه فكر بايد كه عامّ باشد در همهء چيزهائى كه حقّ تعالى آفريد ، و لفظ « فى » « 6 » چون به نظر مقرون شود به دو فكر خواهند [ و ملكوت اشياء روحانيات آنهاست نه نشور جسمانى ايشان ] « 7 » . و چون فكر لطيف گردد بچيزهاى روحانى بارقات « 8 » الهى بر او پياپى شود چنان كه مثنّى از تنزيل گواهى مىدهد
هامش
( 1 ) ما را : و ما راI( 2 ) مقربان : ( از متن فارسى محو شده است )
( 3 ) بر بيننده :
بر ديدهI )اعلم انه يجب على المستبصر دوام الفكرA (( 4 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 188
( 5 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 184
( 6 ) فى : كهI )اذا بلفظ فى يراد به الفكرةA (( 7 ) و ملكوت . . . ايشان : در متن فارسى محو شده است ( و ملكوت الأشياء روحانياتها لا نشورها الجسمانيةA (( 8 ) بارقات : و بارقاتI